Stasimon 2
[Choral 2]
στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν
Κρέων
θυμοῦ περάσῃς· αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις
αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν.
675
Οἰδίπους
οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ;
σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος.
[Choral 1]
γύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδʼ ἔσω;
Ἰοκάστη
μαθοῦσά γʼ ἥτις ἡ τύχη.
680
Χορός
δόκησις ἀγνὼς λόγων ἦλθε, δάπτει δὲ καὶ τὸ μὴ ʼνʼδικον.
Ἰοκάστη
ἀμφοῖν ἀπʼ αὐτοῖν;
Ἰοκάστη
καὶ τίς ἦν λόγος;
Χορός
ἅλις ἔμοιγʼ, ἅλις, γᾶς προπονουμένας,
685
φαίνεται ἔνθʼ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν.
Οἰδίπους
ὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις, ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ,
τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ;
[Choral 2]
ὦναξ, εἶπον μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον,
690
Χορός
ἴσθι δὲ παραφρόνιμον, ἄπορον ἐπὶ φρόνιμα
πεφάνθαι μʼ ἄν, εἴ σʼ ἐνοσφιζόμαν,
ὅς τʼ ἐμὰν γᾶν φίλαν ἐν πόνοις
