Epeisodion 1
Οἰδίπους
ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ;
Τειρεσίας
ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν, τὴν σὴν δʼ ὁμοῦ
ναίουσαν οὐ κατεῖδες, ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις.
Οἰδίπους
τίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπη
κλύων, ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν;
340
Τειρεσίας
ἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.
Οἰδίπους
οὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί.
Τειρεσίας
οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι. πρὸς τάδʼ, εἰ θέλεις,
θυμοῦ διʼ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη.
Οἰδίπους
καὶ μὴν παρήσω γʼ οὐδέν, ὡς ὀργῆς ἔχω,
345
ἅπερ ξυνίημʼ· ἴσθι γὰρ δοκῶν ἐμοὶ
καὶ ξυμφυτεῦσαι τοὔργον εἰργάσθαι θʼ, ὅσον
μὴ χερσὶ καίνων· εἰ δʼ ἐτύγχανες βλέπων,
καὶ τοὔργον ἂν σοῦ τοῦτʼ, ἔφην εἶναι μόνου.
Τειρεσίας
ἄληθες; ἐννέπω σὲ τῷ κηρύγματι
350
ᾧπερ προεῖπας ἐμμένειν, κἀφʼ ἡμέρας
τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτʼ ἐμέ,
ὡς ὄντι γῆς τῆσδʼ ἀνοσίῳ μιάστορι.
Οἰδίπους
οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε
τὸ ῥῆμα; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς;
355
