Epeisodion 4
Ἡμιχόριον 1
πότερον ἐγὼ μάταιος, ἢ κλύω τινὸς
οἴκτου διʼ οἴκων ἀρτίως ὁρμωμένου; τί φημι;
Ἡμιχόριον 2
ἠχεῖ τις οὐκ ἄσημον, ἀλλὰ δυστυχῆ
865
κωκυτὸν εἴσω, καί τι καινίζει στέγη.
τήνδʼ ὡς κατηφὴς καὶ συνωφρυωμένη
χωρεῖ πρὸς ἡμᾶς γραῖα σημανοῦσά τι.
870
Τροφός
ὦ παῖδες, ὡς ἄρʼ ἡμὶν οὐ σμικρῶν κακῶν
ἦρξεν τὸ δῶρον Ἡρακλεῖ τὸ πόμπιμον.
Χορός
τί δʼ, ὦ γεραιά, καινοποιηθὲν λέγεις;
Τροφός
βέβηκε Δῃάνειρα τὴν πανυστάτην
ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός.
875
Χορός
οὐ δή ποθʼ ὡς θανοῦσα;
Χορός
τέθνηκεν ἡ τάλαινα;
Χορός
τάλαινʼ ὀλεθρία· τίνι τρόπῳ θανεῖν σφε φής;
Τροφός
σχετλιώτατά γε πρὸς πρᾶξιν.