Eksodos
Ἡρακλῆς
φανῶ δʼ ἐγὼ τούτοισι συμβαίνοντʼ ἴσα
μαντεῖα καινά, τοῖς πάλαι ξυνήγορα,
1165
ἃ τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ
Σελλῶν ἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην
πρὸς τῆς πατρῴας καὶ πολυγλώσσου δρυός,
ἥ μοι χρόνῳ τῷ ζῶντι καὶ παρόντι νῦν
ἔφασκε μόχθων τῶν ἐφεστώτων ἐμοὶ
1170
λύσιν τελεῖσθαι· κἀδόκουν πράξειν καλῶς.
τὸ δʼ ἦν ἄρʼ οὐδὲν ἄλλο πλὴν θανεῖν ἐμέ.
τοῖς γὰρ θανοῦσι μόχθος οὐ προσγίγνεται.
ταῦτʼ οὖν ἐπειδὴ λαμπρὰ συμβαίνει, τέκνον,
δεῖ σʼ αὖ γενέσθαι τῷδε τἀνδρὶ σύμμαχον
1175
καὶ μὴ ʼπιμεῖναι τοὐμὸν ὀξῦναι στόμα,
ἀλλʼ αὐτὸν εἰκαθόντα συμπράσσειν, νόμον
κάλλιστον ἐξευρόντα, πειθαρχεῖν πατρί.
Ὕλλος
ἀλλʼ, ὦ πάτερ, ταρβῶ μὲν εἰς λόγου στάσιν
τοιάνδʼ ἐπελθών, πείσομαι δʼ ἅ σοι δοκεῖ.
1180
Ἡρακλῆς
ἔμβαλλε χεῖρα δεξιὰν πρώτιστά μοι·
Ὕλλος
ὡς πρὸς τί πίστιν τήνδʼ ἄγαν ἐπιστρέφεις;
Ἡρακλῆς
οὐ θᾶσσον οἴσεις μηδʼ ἀπιστήσεις ἐμοί;
