Stasimon 4
[Episode]
εἰπὲ τῷ μόρῳ,
880
Χορός
τίς θυμὸς ἢ τίνες νόσοι
τάνδʼ αἰχμᾷ βέλεος κακοῦ ξυνεῖλε; πως ἐμήσατο
πρὸς θανάτῳ θάνατον ἀνύσασα μόνα;
885
Τροφός
στονόεντος ἐν τομᾷ σιδάρου.
Χορός
ἐπεῖδες, ὦ ματαία, τάνδε τὴν ὕβριν;
Τροφός
ἐπεῖδον, ὡς δὴ πλησία παραστάτις.
Χορός
τίς ἦν; πῶς; φέρʼ εἰπέ.
890
Τροφός
αὐτὴ πρὸς αὑτῆς χειροποιεῖται τάδε.
Χορός
ἔτεκεν ἔτεκε δὴ μεγάλαν
δόμοισι τοῖσδʼ ἐρινύν.
895
Τροφός
ἄγαν γε· μᾶλλον δʼ, εἰ παροῦσα πλησία
ἔλευσσες οἷʼ ἔδρασε, κάρτʼ ἂν ᾤκτισας.
Χορός
καὶ ταῦτʼ ἔτλη τις χεὶρ γυναικεία κτίσαι;
Τροφός
δεινῶς γε· πεύσει δʼ, ὥστε μαρτυρεῖν ἐμοί.
ἐπεὶ γὰρ ἦλθε δωμάτων εἴσω μόνη
900
καὶ παῖδʼ ἐν αὐλαῖς εἶδε κοῖλα δέμνια
στορνύνθʼ, ὅπως ἄψορρον ἀντῴη πατρί,
κρύψασʼ ἑαυτὴν ἔνθα μή τις εἰσίδοι,
βρυχᾶτο μὲν βωμοῖσι προσπίπτουσʼ ὅτι
γένοιντʼ ἔρημοι, ʼκλαιε δʼ ὀργάνων ὅτου
905
ψαύσειεν οἷς ἐχρῆτο δειλαία πάρος·
ἄλλῃ δὲ κἄλλῃ δωμάτων στρωφωμένη,
εἴ του φίλων βλέψειεν οἰκετῶν δέμας,
ἔκλαιεν ἡ δύστηνος εἰσορωμένη,
αὐτὴ τὸν αὑτῆς δαίμονʼ ἀνακαλουμένη
910
καὶ τὰς ἄπαιδας ἐς τὸ λοιπὸν οὐσίας.
ἐπεὶ δὲ τῶνδʼ ἔληξεν, ἐξαίφνης σφʼ ὁρῶ
τὸν Ἡράκλειον θάλαμον εἰσορμωμένην.
κἀγὼ λαθραῖον ὄμμʼ ἐπεσκιασμένη
φρούρουν· ὁρῶ δὲ τὴν γυναῖκα δεμνίοις
915
τοῖς Ἡρακλείοις στρωτὰ βάλλουσαν φάρη.
ὅπως δʼ ἐτέλεσε τοῦτʼ, ἐπενθοροῦσʼ ἄνω
καθέζετʼ ἐν μέσοισιν εὐνατηρίοις,
καὶ δακρύων ῥήξασα θερμὰ νάματα
ἔλεξεν· ὦ λέχη τε καὶ νυμφεῖʼ ἐμά,
920
τὸ λοιπὸν ἤδη χαίρεθʼ, ὡς ἔμʼ οὔποτε
δέξεσθʼ ἔτʼ ἐν κοίταισι ταῖσδʼ εὐνάτριαν.
τοσαῦτα φωνήσασα συντόνῳ χερὶ
λύει τὸν αὑτῆς πέπλον, ᾗ χρυσήλατος
προύκειτο μαστῶν περονίς, ἐκ δʼ ἐλώπισεν
925
πλευρὰν ἅπασαν ὠλένην τʼ εὐώνυμον.
κἀγὼ δρομαία βᾶσʼ, ὅσονπερ ἔσθενον,
τῷ παιδὶ φράζω τῆς τεχνωμένης τάδε.
κἀν ᾧ τὸ κεῖσε δεῦρό τʼ ἐξορμώμεθα,
ὁρῶμεν αὐτὴν ἀμφιπλῆγι φασγάνῳ
930
πλευρὰν ὑφʼ ἧπαρ καὶ φρένας πεπληγμένην.
ἰδὼν δʼ ὁ παῖς ᾤμωξεν· ἔγνω γὰρ τάλας
τοὔργον κατʼ ὀργὴν ὡς ἐφάψειεν τόδε,
ὄψʼ ἐκδιδαχθεὶς τῶν κατʼ οἶκον οὕνεκα
ἄκουσα πρὸς τοῦ θηρὸς ἔρξειεν τάδε.
935
κἀνταῦθʼ ὁ παῖς δύστηνος οὔτʼ ὀδυρμάτων
ἐλείπετʼ οὐδέν, ἀμφί νιν γοώμενος,
οὔτʼ ἀμφιπίπτων στόμασιν, ἀλλὰ πλευρόθεν
πλευρὰν παρεὶς ἔκειτο πόλλʼ ἀναστένων,
ὥς νιν ματαίως αἰτίᾳ βάλοι κακῇ,
940
κλαίων ὁθούνεκʼ ἐκ δυοῖν ἔσοιθʼ ἅμα,
πατρός τʼ ἐκείνης τʼ, ὠρφανισμένος βίον.
τοιαῦτα τἀνθάδʼ ἐστίν· ὥστʼ εἴ τις δύο
ἢ καί τι πλείους ἡμέρας λογίζεται,
μάταιός ἐστιν· οὐ γὰρ ἔσθʼ ἥ γʼ αὔριον,
945
πρὶν εὖ πάθῃ τις τὴν παροῦσαν ἡμέραν.
[Choral 1]
πότερα πρότερον ἐπιστένω,
Χορός
πότερα μέλεα περαιτέρω,
τάδε μὲν ἔχομεν ὁρᾶν δόμοις,
950
τάδε δὲ μένομεν ἐπʼ ἐλπίσιν·
κοινὰ δʼ ἔχειν τε καὶ μέλλειν.
[Choral 2]
εἴθʼ ἀνεμόεσσά τις
Χορός
γένοιτʼ ἔπουρος ἑστιῶτις αὔρα,
955
ἥτις μʼ ἀποικίσειεν ἐκ τόπων, ὅπως
ἐπεὶ ἐν δυσαπαλλάκτοις ὀδύναις
χωρεῖν πρὸ δόμων λέγουσιν
ἀγχοῦ δʼ ἄρα κοὐ μακρὰν
965
προύκλαιον, ὀξύφωνος ὡς ἀηδών.
ξένων γὰρ ἐξόμιλος ἥδε τις βάσις.
πᾷ δʼ αὖ φορεῖ νιν; ὡς φίλου
αἰαῖ, ὅδʼ ἀναύδατος φέρεται.
970
τί χρὴ θανόντα νιν ἢ καθʼ
970