Prologos
Αἰνείας
δόλος κρυφαῖος ἑστάναι κατʼ εὐφρόνην;
Ἕκτωρ
φεύγουσιν ἅνδρες κἀπιβαίνουσιν νεῶν.
Αἰνείας
τί τοῦδʼ ἂν εἴποις ἀσφαλὲς τεκμήριον;
Ἕκτωρ
αἴθουσι πᾶσαν νύκτα λαμπάδας πυρός·
95
καί μοι δοκοῦσιν οὐ μενεῖν ἐς αὔριον,
ἀλλʼ ἐκκέαντες πύρσʼ ἐπʼ εὐσέλμων νεῶν
φυγῇ πρὸς οἴκους τῆσδʼ ἀφορμήσειν χθονός.
Αἰνείας
σὺ δʼ ὡς τί δράσων πρὸς τάδʼ ὁπλίζῃ χέρας;
Ἕκτωρ
φεύγοντας αὐτοὺς κἀπιθρῴσκοντας νεῶν
100
λόγχῃ καθέξω κἀπικείσομαι βαρύς·
αἰσχρὸν γὰρ ἡμῖν, καὶ πρὸς αἰσχύνῃ κακόν,
θεοῦ διδόντος πολεμίους ἄνευ μάχης
φεύγειν ἐᾶσαι πολλὰ δράσαντας κακά.
Αἰνείας
εἴθʼ ἦσθʼ ἀνὴρ εὔβουλος ὡς δρᾶσαι χερί.
105
ἀλλʼ οὐ γὰρ αὑτὸς πάντʼ ἐπίστασθαι βροτῶν
πέφυκεν· ἄλλῳ δʼ ἄλλο πρόσκειται γέρας,
σὲ μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ βουλεύειν καλῶς·
ὅστις πυρὸς λαμπτῆρας ἐξήρθης κλύων
φλέγειν Ἀχαιούς, καὶ στρατὸν μέλλεις ἄγειν
110
τάφρους ὑπερβὰς νυκτὸς ἐν καταστάσει.
