Parodos
[Episode]
Ὦ πρέσβυ, δόμων τῶνδε πάροιθεν
Πρεσβύτης
στείχω. τί δὲ καινουργεῖς,
μάλα τοι γῆρας τοὐμὸν ἄυπνον
καὶ ἐπʼ ὀφθαλμοῖς ὀξὺ πάρεστιν.
5
Ἀγαμέμνων
τίς ποτʼ ἄρʼ ἀστὴρ ὅδε πορθμεύει;
Πρεσβύτης
Σείριος ἐγγὺς τῆς ἑπταπόρου
Πλειάδος ᾄσσων ἔτι μεσσήρης.
Ἀγαμέμνων
οὔκουν φθόγγος γʼ οὔτʼ ὀρνίθων
οὔτε θαλάσσης· σιγαὶ δʼ ἀνέμων
10
τόνδε κατʼ Εὔριπον ἔχουσιν.
Πρεσβύτης
τί δὲ σὺ σκηνῆς ἐκτὸς ἀίσσεις,
ἔτι δʼ ἡσυχία τῇδε κατʼ Αὖλιν
καὶ ἀκίνητοι φυλακαὶ τειχέων.
15
Ἀγαμέμνων
ζηλῶ σέ, γέρον,
ζηλῶ δʼ ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον
βίον ἐξεπέρασʼ ἀγνὼς ἀκλεής·
τοὺς δʼ ἐν τιμαῖς ἧσσον ζηλῶ.
Πρεσβύτης
καὶ μὴν τὸ καλόν γʼ ἐνταῦθα βίου.
20
Ἀγαμέμνων
τοῦτο δέ γʼ ἐστὶν τὸ καλὸν σφαλερόν,
γλυκὺ μέν, λυπεῖ δὲ προσιστάμενον.
τοτὲ μὲν τὰ θεῶν οὐκ ὀρθωθέντʼ
ἀνέτρεψε βίον, τοτὲ δʼ ἀνθρώπων
25
καὶ δυσάρεστοι διέκναισαν.
Πρεσβύτης
οὐκ ἄγαμαι ταῦτʼ ἀνδρὸς ἀριστέως.
οὐκ ἐπὶ πᾶσίν σʼ ἐφύτευσʼ ἀγαθοῖς,
δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι·
θνητὸς γὰρ ἔφυς. κἂν μὴ σὺ θέλῃς,
τὰ θεῶν οὕτω βουλόμενʼ ἔσται.
σὺ δὲ λαμπτῆρος φάος ἀμπετάσας
τήνδʼ ἣν πρὸ χερῶν ἔτι βαστάζεις,
καὶ ταὐτὰ πάλιν γράμματα συγχεῖς
καὶ σφραγίζεις λύεις τʼ ὀπίσω
ῥίπτεις τε πέδῳ πεύκην, θαλερὸν
καὶ τῶν ἀπόρων οὐδενὸς ἐνδεῖς
τί πονεῖς; τί νέον περὶ σοί, βασιλεῦ;
φέρε κοίνωσον μῦθον ἐς ἡμᾶς.
πρὸς δʼ ἄνδρʼ ἀγαθὸν πιστόν τε φράσεις·
45
σῇ γάρ μʼ ἀλόχῳ τότε Τυνδάρεως
συννυμφοκόμον τε δίκαιον.
Ἀγαμέμνων
πέμπω σοι πρὸς ταῖς πρόσθεν
115
Πρεσβύτης
λέγε καὶ σήμαινʼ, ἵνα καὶ γλώσσῃ
σύντονα τοῖς σοῖς γράμμασιν αὐδῶ.
Ἀγαμέμνων
μὴ στέλλειν τὰν σὰν ἶνιν πρὸς
τὰν κολπώδη πτέρυγʼ Εὐβοίας
120
παιδὸς δαίσομεν ὑμεναίους.
Πρεσβύτης
καὶ πῶς Ἀχιλεὺς λέκτρων ἀπλακὼν
οὐ μέγα φυσῶν θυμὸν ἐπαρεῖ
125
τόδε καὶ δεινόν· σήμαινʼ ὅ τι φῄς.
Ἀγαμέμνων
ὄνομʼ, οὐκ ἔργον, παρέχων Ἀχιλεὺς
οὐκ οἶδε γάμους, οὐδʼ ὅ τι πράσσομεν,
οὐδʼ ὅτι κείνῳ παῖδʼ ἐπεφήμισα
130
Πρεσβύτης
δεινά γʼ ἐτόλμας, Ἀγάμεμνον ἄναξ,
ὃς τῷ τῆς θεᾶς σὴν παῖδʼ ἄλοχον
φατίσας ἦγες σφάγιον Δαναοῖς.
135
Ἀγαμέμνων
οἴμοι, γνώμας ἐξέσταν,
ἀλλʼ ἴθʼ ἐρέσσων σὸν πόδα, γήρᾳ
Πρεσβύτης
σπεύδω, βασιλεῦ.
140
Ἀγαμέμνων
μή νυν μήτʼ ἀλσώδεις ἵζου
κρήνας μήθʼ ὕπνῳ θελχθῇς.
Ἀγαμέμνων
πάντῃ δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβων
λεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθῃ
145
τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένη
παῖδα κομίζουσʼ ἐνθάδʼ ἀπήνη
Ἀγαμέμνων
κλῄθρων δʼ ἐξόρμοις
ἤν νιν πομπαῖς ἀντήσῃς,
150
πάλιν εἰσόρμα, σεῖε χαλινούς,
ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας.
Πρεσβύτης
πιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι,
λέγε, παιδὶ σέθεν τῇ σῇ τʼ ἀλόχῳ;
Ἀγαμέμνων
σφραγῖδα φύλασσʼ ἣν ἐπὶ δέλτῳ
155
τήνδε κομίζεις. ἴθι. λευκαίνει
τόδε φῶς ἤδη λάμπουσʼ ἠὼς
πῦρ τε τεθρίππων τῶν Ἀελίου·
θνητῶν δʼ ὄλβιος ἐς τέλος οὐδεὶς
[Choral 1]
—ἔμολον ἀμφὶ παρακτίαν
Χορός
ψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας,
165
Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦσʼ,
τᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας,
170
Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμαν
Ἀχαιῶν τε πλάτας ναυσιπόρους ἡ-
τὸν ξανθὸν Μενέλαόν θʼ
175
ἐνέπουσʼ Ἀγαμέμνονά τʼ εὐπατρίδαν
στέλλειν ἐπὶ τὰν Ἑλέναν, ἀπʼ
Πάρις ὁ βουκόλος ἃν ἔλαβε
180
ὅτʼ ἐπὶ κρηναίαισι δρόσοις
—πολύθυτον δὲ διʼ ἄλσος Ἀρ-
185
ἀσπίδος ἔρυμα καὶ κλισίας
ὁπλοφόρους Δαναῶν θέλουσʼ
190
κατεῖδον δὲ δύʼ Αἴαντε συνέδρω,
τὸν Οἰλέως Τελαμῶνός τε γόνον, τὸν
τεσίλαόν τʼ ἐπὶ θάκοις
195
Παλαμήδεά θʼ, ὃν τέκε παῖς ὁ Ποσει-
ναῖς δίσκου κεχαρημένον,
200
ρέα, κάλλιστον Ἀχαιῶν.
205
[Choral]
—τὸν ἰσάνεμόν τε ποδοῖν
Χορός
λαιψηροδρόμον Ἀχιλῆα,
τὸν ἁ Θέτις τέκε καὶ Χείρων
αἰγιαλοῖς παρά τε κροκάλαις
210
δρόμον ἔχοντα σὺν ὅπλοις·
πώλους κέντρῳ θεινομένους,
220
λευκοστίκτῳ τριχὶ βαλιούς,
ἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων,
πυρσότριχας, μονόχαλα δʼ ὑπὸ σφυρὰ
225
ποικιλοδέρμονας· οἷς παρεπάλλετο
Πηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρʼ ἄντυγα καὶ σύ-
[Choral 2]
—ναῶν δʼ εἰς ἀριθμὸν ἤλυθον
Χορός
καὶ θέαν ἀθέσφατον,
τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτων
ὡς πλήσαιμι, μέλινον ἁδονάν.
πεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις.
χρυσέαις δʼ εἰκόσιν κατʼ ἄκρα Νη-
πρύμναις σῆμʼ Ἀχιλλείου στρατοῦ.
—Ἀργείων δὲ ταῖσδʼ ἰσήρετμοι
ὧν ὁ Μηκιστέως στρατηλάτας
παῖς ἦν, Ταλαὸς ὃν τρέφει πατήρ,
245
Σθένελος· Ἀτθίδας δʼ ἄγων
παῖς ἑξῆς ἐναυλόχει, θεὰν
Παλλάδʼ ἐν μωνύχοις ἔχων πτερω-
250
εὔσημόν γε φάσμα ναυβάταις.
[Choral 3]
Βοιωτῶν δʼ ὅπλισμα πόντιον
Χορός
πεντήκοντα νῆας εἰδόμαν
σημείοισιν ἐστολισμένας·
255
Λοκρᾶς τε τοῖσδʼ ἴσας ἄγων
ναῦς ἦλθʼ Οἰλέως τόκος κλυτὰν
—Μυκήνας δὲ τᾶς Κυκλωπίας
265
παῖς Ἀτρέως ἔπεμπε ναυβάτας
ναῶν ἑκατὸν ἠθροϊσμένους·
πρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν,
275
[Choral 4]
—Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοι
Γουνεὺς ἆρχε· τῶνδε δʼ αὖ πέλας
οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς·
Τάφιον ἦγεν, ὧν Μέγης ἄνασσε,
νήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους.
—Αἴας δʼ ὁ Σαλαμῖνος ἔντροφος
δεξιὸν κέρας πρὸς τὸ λαιὸν ξυνᾶγε,
290
τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισιν
δώδεκʼ εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὣς
τὰ δὲ κατʼ οἴκους κλύουσα συγκλήτου
μνήμην σῴζομαι στρατεύματος.