Parodos
Ἀγαμέμνων
πάντῃ δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβων
λεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθῃ
145
τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένη
παῖδα κομίζουσʼ ἐνθάδʼ ἀπήνη
Ἀγαμέμνων
κλῄθρων δʼ ἐξόρμοις
ἤν νιν πομπαῖς ἀντήσῃς,
150
πάλιν εἰσόρμα, σεῖε χαλινούς,
ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας.
Πρεσβύτης
πιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι,
λέγε, παιδὶ σέθεν τῇ σῇ τʼ ἀλόχῳ;
Ἀγαμέμνων
σφραγῖδα φύλασσʼ ἣν ἐπὶ δέλτῳ
155
τήνδε κομίζεις. ἴθι. λευκαίνει
τόδε φῶς ἤδη λάμπουσʼ ἠὼς
πῦρ τε τεθρίππων τῶν Ἀελίου·
θνητῶν δʼ ὄλβιος ἐς τέλος οὐδεὶς
