Epeisodion 1
Τειρεσίας
τίς ἐν πύλαισι; Κάδμον ἐκκάλει δόμων,
170
Ἀγήνορος παῖδʼ, ὃς πόλιν Σιδωνίαν
λιπὼν ἐπύργωσʼ ἄστυ Θηβαίων τόδε.
ἴτω τις, εἰσάγγελλε Τειρεσίας ὅτι
ζητεῖ νιν· οἶδε δʼ αὐτὸς ὧν ἥκω πέρι
ἅ τε ξυνεθέμην πρέσβυς ὢν γεραιτέρῳ,
175
θύρσους ἀνάπτειν καὶ νεβρῶν δορὰς ἔχειν
στεφανοῦν τε κρᾶτα κισσίνοις βλαστήμασιν.
Κάδμος
ὦ φίλταθʼ, ὡς σὴν γῆρυν ᾐσθόμην κλύων
σοφὴν σοφοῦ παρʼ ἀνδρός, ἐν δόμοισιν ὤν·
ἥκω δʼ ἕτοιμος τήνδʼ ἔχων σκευὴν θεοῦ·
180
δεῖ γάρ νιν ὄντα παῖδα θυγατρὸς ἐξ ἐμῆς
Διόνυσον ὃς πέφηνεν ἀνθρώποις θεὸς
ὅσον καθʼ ἡμᾶς δυνατὸν αὔξεσθαι μέγαν.
ποῖ δεῖ χορεύειν, ποῖ καθιστάναι πόδα
καὶ κρᾶτα σεῖσαι πολιόν; ἐξηγοῦ σύ μοι
185
γέρων γέροντι, Τειρεσία· σὺ γὰρ σοφός.
ὡς οὐ κάμοιμʼ ἂν οὔτε νύκτʼ οὔθʼ ἡμέραν
θύρσῳ κροτῶν γῆν· ἐπιλελήσμεθʼ ἡδέως
