Epeisodion 3
Ἄγγελος
νικᾷ δʼ ἐκεῖνος ὁ κακὸς ἐν πλήθει λέγων,
ὃς ἠγόρευσε σύγγονον σέ τε κτανεῖν.
945
μόλις δʼ ἔπεισε μὴ πετρουμένους θανεῖν
τλήμων Ὀρέστης· αὐτόχειρι δὲ σφαγῇ
ὑπέσχετʼ ἐν τῇδʼ ἡμέρᾳ λείψειν βίον
σὺν σοί. πορεύει δʼ αὐτὸν ἐκκλήτων ἄπο
Πυλάδης δακρύων· σὺν δʼ ὁμαρτοῦσιν φίλοι
950
κλαίοντες, οἰκτίροντες· ἔρχεται δέ σοι
πικρὸν θέαμα καὶ πρόσοψις ἀθλία.
ἀλλʼ εὐτρέπιζε φάσγανʼ ἢ βρόχον δέρῃ·
ὡς δεῖ λιπεῖν σε φέγγος· ἡ εὐγένεια δὲ
οὐδέν σʼ ἐπωφέλησεν, οὐδʼ ὁ Πύθιος
955
τρίποδα καθίζων Φοῖβος, ἀλλʼ ἀπώλεσεν.
ὦ δυστάλαινα παρθένʼ, ὡς ξυνηρεφὲς
πρόσωπον εἰς γῆν σὸν βαλοῦσʼ ἄφθογγος εἶ,
ὡς εἰς στεναγμοὺς καὶ γόους δραμουμένη.
