Prologos
Ἠλέκτρα
αἰδὼς δὲ δὴ τίς σʼ ἐς Μυκηναίους ἔχει;
Ἑλένη
δέδοικα πατέρας τῶν ὑπʼ Ἰλίῳ νεκρῶν.
Ἠλέκτρα
δεινὸν γάρ· Ἄργει τʼ ἀναβοᾷ διὰ στόμα.
Ἑλένη
σύ νυν χάριν μοι τὸν φόβον λύσασα δός.
Ἠλέκτρα
οὐκ ἂν δυναίμην μητρὸς ἐσβλέψαι τάφον.
105
Ἑλένη
αἰσχρόν γε μέντοι προσπόλους φέρειν τάδε.
Ἠλέκτρα
τί δʼ οὐχὶ θυγατρὸς Ἑρμιόνης πέμπεις δέμας;
Ἑλένη
ἐς ὄχλον ἕρπειν παρθένοισιν οὐ καλόν.
Ἠλέκτρα
καὶ μὴν τίνοι γʼ ἂν τῇ τεθνηκυίᾳ τροφάς.
Ἑλένη
ὀρθῶς ἔλεξας, πείθομαί τέ σοι, κόρη.
110
καὶ πέμψομέν γε θυγατέρʼ· εὖ γάρ τοι λέγεις.
ὦ τέκνον, ἔξελθʼ, Ἑρμιόνη, δόμων πάρος
καὶ λαβὲ χοὰς τάσδʼ ἐν χεροῖν κόμας τʼ ἐμάς·
ἐλθοῦσα δʼ ἀμφὶ τὸν Κλυταιμήστρας τάφον
μελίκρατʼ ἄφες γάλακτος οἰνωπόν τʼ ἄχνην,
115
καὶ στᾶσʼ ἐπʼ ἄκρου χώματος λέξον τάδε·
Ἑλένη σʼ ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς,
φόβῳ προσελθεῖν μνῆμα σόν, ταρβοῦσά τε
Ἀργεῖον ὄχλον. πρευμενῆ δʼ ἄνωγέ νιν
ἐμοί τε καὶ σοὶ καὶ πόσει γνώμην ἔχειν
120
