Prologos
Ἠλέκτρα
Ἑλένη, τί σοι λέγοιμʼ ἂν ἅ γε παροῦσʼ ὁρᾷς;
ἐν συμφοραῖσι τὸν Ἀγαμέμνονος δόμον
ἐγὼ μὲν ἄυπνος πάρεδρος ἀθλίῳ νεκρῷ
— νεκρὸς γὰρ οὗτος οὕνεκα σμικρᾶς πνοῆς —
θάσσω· τὰ τούτου δʼ οὐκ ὀνειδίζω κακά.
85
σὺ δʼ εἶ μακαρία μακάριός θʼ ὁ σὸς πόσις.
ἥκετον ἐφʼ ἡμᾶς ἀθλίως πεπραγότας
Ἑλένη
πόσον χρόνον δʼ ἐν δεμνίοις πέπτωχʼ ὅδε;
Ἠλέκτρα
ἐξ οὗπερ αἷμα γενέθλιον κατήνυσεν.
Ἑλένη
ὢ μέλεος· ἡ τεκοῦσά θʼ, ὡς διώλετο.
90
Ἠλέκτρα
οὕτως ἔχει τάδʼ, ὥστʼ ἀπείρηκεν κακοῖς.
Ἑλένη
πρὸς θεῶν, πίθοιʼ ἂν δῆτά μοί τι, παρθένε;
Ἠλέκτρα
ὡς ἄσχολός γε συγγόνου προσεδρίᾳ.
Ἑλένη
βούλῃ τάφον μοι πρὸς κασιγνήτης μολεῖν;
Ἠλέκτρα
μητρὸς κελεύεις τῆς ἐμῆς; τίνος χάριν;
95
Ἑλένη
κόμης ἀπαρχὰς καὶ χοὰς φέρουσʼ ἐμάς.
Ἠλέκτρα
σοὶ δʼ οὐχὶ θεμιτὸν πρὸς φίλων στείχειν τάφον;
Ἑλένη
δεῖξαι γὰρ Ἀργείοισι σῶμʼ αἰσχύνομαι.
Ἠλέκτρα
ὀψέ γε φρονεῖς εὖ, τότε λιποῦσʼ αἰσχρῶς δόμους.
Ἑλένη
ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δʼ ἐμοὶ λέγεις.
100
