Stasimon 1
[Episode]
κώπᾳ Τρῳάδος ἐκ γᾶς.
Ἑλένη
ἥδʼ αὖ τάφου τοῦδʼ εἰς ἕδρας ἐγὼ πάλιν
στείχω, μαθοῦσα Θεονόης φίλους λόγους,
ἣ πάντʼ ἀληθῶς οἶδε· φησὶ δʼ ἐν φάει
530
πόσιν τὸν ἁμὸν ζῶντα φέγγος εἰσορᾶν,
πορθμοὺς δʼ ἀλᾶσθαι μυρίους πεπλωκότα
ἐκεῖσε κἀκεῖσʼ οὐδʼ ἀγύμναστον πλάνοις,
ἥξειν δʼ ὅταν δὴ πημάτων λάβῃ τέλος.
ἓν δʼ οὐκ ἔλεξεν, εἰ μολὼν σωθήσεται.
535
ἐγὼ δʼ ἀπέστην τοῦτʼ ἐρωτῆσαι σαφῶς,
ἡσθεῖσʼ ἐπεί νιν εἶπέ μοι σεσῳσμένον.
ἐγγὺς δέ νίν που τῆσδʼ ἔφασκʼ εἶναι χθονός,
ναυαγὸν ἐκπεσόντα σὺν παύροις φίλοις.
ὤμοι, πόθʼ ἥξεις; ὡς ποθεινὸς ἂν μόλοις.
540
ἔα, τίς οὗτος; οὔ τί που κρυπτεύομαι
Πρωτέως ἀσέπτου παιδὸς ἐκ βουλευμάτων;
οὐχ ὡς δρομαία πῶλος ἢ Βάκχη θεοῦ
τάφῳ ξυνάψω κῶλον; ἄγριος δέ τις
μορφὴν ὅδʼ ἐστίν, ὅς με θηρᾶται λαβεῖν.
545
Μενελέως
σὲ τὴν ὄρεγμα δεινὸν ἡμιλλημένην
