Stasimon 2
[Episode]
ἔμολες ἔμολες, ὤ, χρόνιος ἁμέρα,
585
Χορός
κατέλαμψας, ἔδειξας ἐμφανῆ
πόλει πυρσόν, ὃς παλαιᾷ φυγᾷ
πατρίων ἀπὸ δωμάτων τάλας
θεὸς αὖ θεὸς ἁμετέραν τις ἄγει
590
ἄνεχε χέρας, ἄνεχε λόγον, ἵει λιτὰς
κασίγνητον ἐμβατεῦσαι πόλιν.
595
Ὀρέστης
εἶἑν· φίλας μὲν ἡδονὰς ἀσπασμάτων
ἔχω, χρόνῳ δὲ καὖθις αὐτὰ δώσομεν.
σὺ δʼ, ὦ γεραιέ — καίριος γὰρ ἤλυθες —
λέξον, τί δρῶν ἂν φονέα τεισαίμην πατρός;
μητέρα τε κοινωνὸν ἀνοσίων γάμων;
600
ἔστιν τί μοι κατʼ Ἄργος εὐμενὲς φίλων;
ἢ πάντʼ ἀνεσκευάσμεθʼ, ὥσπερ αἱ τύχαι;
τῷ ξυγγένωμαι; νύχιος ἢ καθʼ ἡμέραν;
ποίαν ὁδὸν τραπώμεθʼ εἰς ἐχθροὺς ἐμούς;
Πρέσβυς
ὦ τέκνον, οὐδεὶς δυστυχοῦντί σοι φίλος.
605
εὕρημα γάρ τοι χρῆμα γίγνεται τόδε,
κοινῇ μετασχεῖν τἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ.
σὺ δʼ — ἐκ βάθρων γὰρ πᾶς ἀνῄρησαι φίλοις
οὐδʼ ἐλλέλοιπας ἐλπίδʼ — ἴσθι μου κλύων,
ἐν χειρὶ τῇ σῇ πάντʼ ἔχεις καὶ τῇ τύχῃ,
610
πατρῷον οἶκον καὶ πόλιν λαβεῖν σέθεν.
Ὀρέστης
τί δῆτα δρῶντες τοῦδʼ ἂν ἐξικοίμεθα;
Πρέσβυς
κτανὼν Θυέστου παῖδα σήν τε μητέρα.
Ὀρέστης
ἥκω ʼπὶ τόνδε στέφανον· ἀλλὰ πῶς λάβω;
Πρέσβυς
τειχέων μὲν ἐλθὼν ἐντὸς οὐδʼ ἂν εἰ θέλοις.
615
Ὀρέστης
φρουραῖς κέκασται δεξιαῖς τε δορυφόρων;
Πρέσβυς
ἔγνως· φοβεῖται γάρ σε κοὐχ εὕδει σαφῶς.
Ὀρέστης
εἶἑν· σὺ δὴ τοὐνθένδε βούλευσον, γέρον.
Πρέσβυς
κἀμοῦ γʼ ἄκουσον· ἄρτι γάρ μʼ ἐσῆλθέ τι.
Ὀρέστης
ἐσθλόν τι μηνύσειας, αἰσθοίμην δʼ ἐγώ.
620
Πρέσβυς
Αἴγισθον εἶδον, ἡνίχʼ εἷρπον ἐνθάδε.
Ὀρέστης
προσηκάμην τὸ ῥηθέν. ἐν ποίοις τόποις;
Πρέσβυς
ἀγρῶν πέλας τῶνδʼ ἱπποφορβίων ἔπι.
Ὀρέστης
τί δρῶνθʼ; ὁρῶ γὰρ ἐλπίδʼ ἐξ ἀμηχάνων.
Πρέσβυς
Νύμφαις ἐπόρσυνʼ ἔροτιν, ὡς ἔδοξέ μοι.
625
Ὀρέστης
τροφεῖα παίδων ἢ πρὸ μέλλοντος τόκου;
Πρέσβυς
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· βουσφαγεῖν ὡπλίζετο.
Ὀρέστης
πόσων μετʼ ἀνδρῶν; ἢ μόνος δμώων μέτα;
Πρέσβυς
οὐδεὶς παρῆν Ἀργεῖος, οἰκεία δὲ χείρ.
Ὀρέστης
οὔ πού τις ὅστις γνωριεῖ μʼ ἰδών, γέρον;
630
Πρέσβυς
δμῶες μέν εἰσιν, οἳ σέ γʼ οὐκ εἶδόν ποτε.
Ὀρέστης
ἡμῖν ἂν εἶεν, εἰ κρατοῖμεν, εὐμενεῖς;
Πρέσβυς
δούλων γὰρ ἴδιον τοῦτο, σοὶ δὲ σύμφορον.
Ὀρέστης
πῶς οὖν ἂν αὐτῷ πλησιασθείην ποτέ;
Πρέσβυς
στείχων ὅθεν σε βουθυτῶν ἐσόψεται.
635
Ὀρέστης
ὁδὸν παρʼ αὐτήν, ὡς ἔοικʼ, ἀγροὺς ἔχει;
Πρέσβυς
ὅθεν γʼ ἰδών σε δαιτὶ κοινωνὸν καλεῖ.
Ὀρέστης
πικρόν γε συνθοινάτορʼ, ἢν θεὸς θέλῃ.
Πρέσβυς
τοὐνθένδε πρὸς τὸ πῖπτον αὐτὸς ἐννόει.
Ὀρέστης
καλῶς ἔλεξας. — ἡ τεκοῦσα δʼ ἐστὶ ποῦ;
640
Πρέσβυς
Ἄργει· παρέσται δʼ οὖν πόσει θοίνην ἔπι.
Ὀρέστης
τί δʼ οὐχ ἅμʼ ἐξωρμᾶτʼ ἐμὴ μήτηρ πόσει;
Πρέσβυς
ψόγον τρέμουσα δημοτῶν ἐλείπετο.
Ὀρέστης
ξυνῆχʼ· ὕποπτος οὖσα γιγνώσκει πόλει.
Πρέσβυς
τοιαῦτα· μισεῖται γὰρ ἀνόσιος γυνή.
645
Ὀρέστης
πῶς οὖν ἐκείνην τόνδε τʼ ἐν ταὐτῷ κτενῶ;
Ἠλέκτρα
ἐγὼ φόνον γε μητρὸς ἐξαρτύσομαι.
Ὀρέστης
καὶ μὴν ἐκεῖνά γʼ ἡ τύχη θήσει καλῶς.
Ἠλέκτρα
ὑπηρετείτω μὲν δυοῖν ὄντοιν ὅδε.
Πρέσβυς
ἔσται τάδʼ· εὑρίσκεις δὲ μητρὶ πῶς φόνον;
650
Ἠλέκτρα
λέγʼ, ὦ γεραιέ, τάδε Κλυταιμήστρᾳ μολών·
λεχώ μʼ ἀπάγγελλʼ οὖσαν ἄρσενος τόκῳ.
Πρέσβυς
πότερα πάλαι τεκοῦσαν ἢ νεωστὶ δή;
Ἠλέκτρα
δέχʼ ἡλίους, ἐν οἷσιν ἁγνεύει λεχώ.
Πρέσβυς
καὶ δὴ τί τοῦτο μητρὶ προσβάλλει φόνον;
655
Ἠλέκτρα
ἥξει κλύουσα λόχιά μου νοσήματα.
Πρέσβυς
πόθεν; τί δʼ αὐτῇ σοῦ μέλειν δοκεῖς, τέκνον;
Ἠλέκτρα
ναί· καὶ δακρύσει γʼ ἀξίωμʼ ἐμῶν τόκων.
Πρέσβυς
ἴσως· πάλιν τοι μῦθον ἐς καμπὴν ἄγε.
Ἠλέκτρα
ἐλθοῦσα μέντοι δῆλον ὡς ἀπόλλυται.
660
Πρέσβυς
καὶ μὴν ἐπʼ αὐτάς γʼ εἶσι σῶν δόμων πύλας.
Ἠλέκτρα
οὐκοῦν τραπέσθαι σμικρὸν εἰς Ἅιδου τόδε;
Πρέσβυς
εἰ γὰρ θάνοιμι τοῦτʼ ἰδὼν ἐγώ ποτε.
Ἠλέκτρα
πρώτιστα μέν νυν τῷδʼ ὑφήγησαι, γέρον —
Πρέσβυς
Αἴγισθος ἔνθα νῦν θυηπολεῖ θεοῖς;
665
Ἠλέκτρα
ἔπειτʼ ἀπαντῶν μητρὶ τἀπʼ ἐμοῦ φράσον.
Πρέσβυς
ὥστʼ αὐτά γʼ ἐκ σοῦ στόματος εἰρῆσθαι δοκεῖν.
Ἠλέκτρα
σὸν ἔργον ἤδη· πρόσθεν εἴληχας φόνου.
Ὀρέστης
στείχοιμʼ ἄν, εἴ τις ἡγεμὼν γίγνοιθʼ ὁδοῦ.
Πρέσβυς
καὶ μὴν ἐγὼ πέμποιμʼ ἂν οὐκ ἀκουσίως.
670
Ὀρέστης
ὦ Ζεῦ Πατρῷε, καὶ Τροπαῖʼ ἐχθρῶν γενοῦ —
Ἠλέκτρα
οἴκτιρέ θʼ ἡμᾶς· οἰκτρὰ γὰρ πεπόνθαμεν —
Πρέσβυς
οἴκτιρε δῆτα σούς γε φύντας ἐκγόνους.
Ἠλέκτρα
Ἥρα τε, βωμῶν ἣ Μυκηναίων κρατεῖς —
Ὀρέστης
νίκην δὸς ἡμῖν, εἰ δίκαιʼ αἰτούμεθα.
675
Πρέσβυς
δὸς δῆτα πατρὸς τοῖσδε τιμωρὸν δίκην.
Ὀρέστης
σύ τʼ, ὦ κάτω γῆς ἀνοσίως οἰκῶν πάτερ —
Ἠλέκτρα
καὶ Γαῖʼ ἄνασσα, χεῖρας ᾗ δίδωμʼ ἐμὰς —
Πρέσβυς
ἄμυνʼ ἄμυνε τοῖσδε φιλτάτοις τέκνοις.
Ὀρέστης
νῦν πάντα νεκρὸν ἐλθὲ σύμμαχον λαβών.
680
Ἠλέκτρα
οἵπερ γε σὺν σοὶ Φρύγας ἀνήλωσαν δορὶ —
Πρέσβυς
χὥσοι στυγοῦσιν ἀνοσίους μιάστορας.
Ἠλέκτρα
ἤκουσας, ὦ δείνʼ ἐξ ἐμῆς μητρὸς παθών;
Πρέσβυς
πάντʼ, οἶδʼ, ἀκούει τάδε πατήρ· στείχειν δʼ ἀκμή.
Ἠλέκτρα
καί σοι προφωνῶ πρὸς τάδʼ Αἴγισθον θανεῖν·
685
ὡς εἰ παλαισθεὶς πτῶμα θανάσιμον πεσῇ,
τέθνηκα κἀγώ, μηδέ με ζῶσαν λέγε·
παίσω γὰρ ἧπαρ τοὐμὸν ἀμφήκει ξίφει.
δόμων ἔσω βᾶσʼ εὐτρεπὲς ποήσομαι.
ὡς ἢν μὲν ἔλθῃ πύστις εὐτυχὴς σέθεν,
690
ὀλολύξεται πᾶν δῶμα· θνῄσκοντος δέ σου
τἀναντίʼ ἔσται τῶνδε· ταῦτά σοι λέγω.
Ἠλέκτρα
πρὸς τάδʼ ἄνδρα γίγνεσθαί σε χρή.
ὑμεῖς δέ μοι, γυναῖκες, εὖ πυρσεύετε
κραυγὴν ἀγῶνος τοῦδε· φρουρήσω δʼ ἐγὼ
695
πρόχειρον ἔγχος χειρὶ βαστάζουσʼ ἐμῇ.
οὐ γάρ ποτʼ ἐχθροῖς τοῖς ἐμοῖς νικωμένη
δίκην ὑφέξω, σῶμʼ ἐμὸν καθυβρίσαι.
[Choral 1]
ἀταλᾶς ὑπὸ ματρὸς ἄρνʼ
χρυσέαν καλλιπλόκαμον
705
πορεῦσαι. πετρίνοις δʼ ἐπι-
στὰς κᾶρυξ ἰάχει βάθροις·
φάσματα δείματα χοροὶ δʼ Ἀτρει-
θυμέλαι δʼ ἐπίτναντο χρυ-
σελαγεῖτο δʼ ἀνʼ ἄστυ πῦρ
715
κάλλιστον, Μουσᾶν θεράπων·
μολπαὶ δʼ ηὔξοντʼ ἐραταί,
Θυέστου· κρυφίαις γὰρ εὐ-
720
ζει πρὸς δώματα· νεόμενος δʼ
τὰν κερόεσσαν ἔχειν χρυσεόμαλ-
λον κατὰ δῶμα ποίμναν.
725
[Choral 2]
τότε δὴ τότε φαεν-
Χορός
νὰς ἄστρων μετέβασʼ ὁδοὺς
λευκόν τε πρόσωπον ἀ-
730
οῦς, τὰ δʼ ἕσπερα νῶτʼ ἐλαύ-
νεφέλαι δʼ ἔνυδροι πρὸς ἄρ-
κτον, ξηραί τʼ Ἀμμωνίδες ἕ-
δραι φθίνουσʼ ἀπειρόδροσοι,
735
καλλίστων ὄμβρων Διόθεν στερεῖσαι.
στιν σμικρὰν παρʼ ἔμοιγʼ ἔχει,
θοι κέρδος πρὸς θεῶν θεραπεί-
αν. ὧν οὐ μνασθεῖσα πόσιν
745
κτείνεις, κλεινῶν συγγενέτειρʼ ἀδελφῶν.