Parodos
[Choral]
ἅρματα μὲν τάδε λαμπρὰ τεθρίππων
Ἴων
Ἥλιος ἤδη λάμπει κατὰ γῆν,
ἄστρα δὲ φεύγει πυρὶ τῷδʼ αἰθέρος
Παρνησιάδες δʼ ἄβατοι κορυφαὶ
καταλαμπόμεναι τὴν ἡμερίαν
σμύρνης δʼ ἀνύδρου καπνὸς εἰς ὀρόφους
θάσσει δὲ γυνὴ τρίποδα ζάθεον
Δελφίς, ἀείδουσʼ Ἕλλησι βοάς,
ἀλλʼ, ὦ Φοίβου Δελφοὶ θέραπες,
τὰς Κασταλίας ἀργυροειδεῖς
95
βαίνετε δίνας, καθαραῖς δὲ δρόσοις
ἀφυδρανάμενοι στείχετε ναούς·
στόμα τʼ εὔφημον φρουρεῖν ἀγαθόν,
τοῖς ἐθέλουσιν μαντεύεσθαι
100
γλώσσης ἰδίας ἀποφαίνειν.
ἡμεῖς δέ, πόνους οὓς ἐκ παιδὸς
μοχθοῦμεν ἀεί, πτόρθοισι δάφνης
στέφεσίν θʼ ἱεροῖς ἐσόδους Φοίβου
καθαρὰς θήσομεν, ὑγραῖς τε πέδον
105
ῥανίσιν νοτερόν· πτηνῶν τʼ ἀγέλας,
αἳ βλάπτουσιν σέμνʼ ἀναθήματα,
τόξοισιν ἐμοῖς φυγάδας θήσομεν·
ὡς γὰρ ἀμήτωρ ἀπάτωρ τε γεγὼς
[Choral 1]
ἄγʼ, ὦ νεηθαλὲς ὦ
Ἴων
καλλίστας προπόλευμα δά-
φνας, ἃ τὰν Φοίβου θυμέλαν
ἵνα δρόσοι τέγγουσʼ ἱεραί,
μυρσίνας ἱερὰν φόβαν·
120
Φοῖβε, σοὶ πρὸ δόμων λατρεύ-
ω τιμῶν μαντεῖον ἕδραν·
130
θεοῖσιν δούλαν χέρʼ ἔχειν
οὐ θνατοῖς, ἀλλʼ ἀθανάτοις·
μοχθεῖν οὐκ ἀποκάμνω.
135
Φοῖβός μοι γενέτωρ πατήρ·
τὸ δʼ ὠφέλιμον ἐμοὶ πατέρος
Φοίβου τοῦ κατὰ ναόν.
140
[Choral]
ἀλλʼ ἐκπαύσω γὰρ μόχθους
χρυσέων δʼ ἐκ τευχέων ῥίψω
πτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας·
155
αὐδῶ μὴ χρίμπτειν θριγκοῖς
μηδʼ ἐς χρυσήρεις οἴκους —
μάρψω σʼ αὖ τόξοις, ὦ Ζηνὸς
ὅδε πρὸς θυμέλας ἄλλος ἐρέσσει
φοινικοφαῆ πόδα κινήσεις;
οὐδέν σʼ ἁ φόρμιγξ ἁ Φοίβου
σύμμολπος τόξων ῥύσαιτʼ ἄν.
165
λίμνας ἐπίβα τᾶς Δηλιάδος·
τίς ὅδʼ ὀρνίθων καινὸς προσέβα;
170
ψαλμοί σʼ εἴρξουσιν τόξων.
ταῖς Ἀλφειοῦ παιδούργει,
175
ὡς ἀναθήματα μὴ βλάπτηται
κτείνειν δʼ ὑμᾶς αἰδοῦμαι
τοὺς θεῶν ἀγγέλλοντας φήμας
180
θνατοῖς· οἷς δʼ ἔγκειμαι μόχθοις,
τοὺς βόσκοντας θεραπεύων.
[Choral 1]
— οὐκ ἐν ταῖς ζαθέαις Ἀθά-
Χορός
ναις εὐκίονες ἦσαν αὐ-
185
λαὶ θεῶν μόνον, οὐδʼ ἀγυι-
— ἰδοὺ τάνδʼ, ἄθρησον,
190
χρυσέαις ἅρπαις ὁ Διὸς παῖς·
— ὁρῶ. καὶ πέλας ἄλλος αὐ-
τοῦ πανὸν πυρίφλεκτον αἴ-
195
ρει τις — ἆρʼ ὃς ἐμαῖσι μυ-
πτεροῦντος ἔφεδρον ἵππου·
[Choral 2]
— πάντᾳ τοι βλέφαρον διώ-
205
Χορός
κω. σκέψαι κλόνον ἐν τείχεσ-
— ὦ φίλαι, ὧδε δερκόμεσθα.
— λεύσσεις οὖν ἐπʼ Ἐγκελάδῳ
γοργωπὸν πάλλουσαν ἴτυν —
210
— λεύσσω Παλλάδʼ, ἐμὰν θεόν.
— τί γάρ; κεραυνὸν ἀμφίπυρον
— καὶ Βρόμιος ἄλλον ἀπολέμοι-
ἐναίρει Γᾶς τέκνων ὁ Βακχεύς.
σέ τοι, τὸν παρὰ ναὸν αὐ-
δῶ· θέμις γυάλων ὑπερ-
220
ἐκ σέθεν ἂν πυθοίμεθʼ αὐδάν;
Χορός
ἆρʼ ὄντως μέσον ὀμφαλὸν
γᾶς Φοίβου κατέχει δόμος;
Ἴων
στέμμασί γʼ ἐνδυτόν, ἀμφὶ δὲ Γοργόνες.
Χορός
οὕτω καὶ φάτις αὐδᾷ.
225
Ἴων
εἰ μὲν ἐθύσατε πέλανον πρὸ δόμων
καί τι πυθέσθαι χρῄζετε Φοίβου,
πάριτʼ ἐς θυμέλας· ἐπὶ δʼ ἀσφάκτοις
μήλοισι δόμων μὴ πάριτʼ ἐς μυχόν.
Χορός
ἔχω μαθοῦσα· θεοῦ δὲ νόμον
230
Ἴων
πάντα θεᾶσθʼ, ὅ τι καὶ θέμις, ὄμμασι.
με θεοῦ γύαλα τάδʼ εἰσιδεῖν.
Ἴων
δμῳαὶ δὲ τίνων κλῄζεσθε δόμων;
Χορός
Παλλάδι σύνοικα τρόφιμα μέλα-
235
θρα τῶν ἐμῶν τυράννων·
235
παρούσας δʼ ἀμφὶ τᾶσδʼ ἐρωτᾷς.