Stasimon 4
[Episode]
ἀλλʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἐν χεροῖν σέθεν
Ἴων
ὁ κατθανών τε κοὐ θανὼν φαντάζομαι.
Κρέουσα
ἰὼ ἰώ, λαμπρᾶς αἰθέρος ἀμπτυχαί,
1445
συνέκυρσʼ ἀδόκητος ἡδονά; πόθεν
Ἴων
ἐμοὶ γενέσθαι πάντα μᾶλλον ἄν ποτε,
1450
μῆτερ, παρέστη τῶνδʼ, ὅπως σός εἰμʼ ἐγώ.
Ἴων
μῶν οὐκ ἔχειν μʼ ἔχουσα;
ἰὼ γύναι, πόθεν πόθεν ἔλαβες ἐμὸν
τίνʼ ἀνὰ χεῖρα δόμον ἔβα Λοξίου;
1455
Ἴων
θεῖον τόδʼ· ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχης
εὐδαιμονοῖμεν, ὡς τὰ πρόσθε δυστυχῆ.
Κρέουσα
τέκνον, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύῃ,
γόοις δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζῃ·
