Thesauros Literature Tragedy Ἄλκηστις

Ἄλκηστις

Ἄλκηστις Euripides

Stasimon 1

[Choral 1]
— ἰὼ Ζεῦ, τίς ἂν πῶς πᾷ πόρος κακῶν
Χορός
γένοιτο καὶ λύσις τύχας
 
ἃ πάρεστι κοιράνοις;
 
—αἰαῖ· εἶσί τις; ἢ τέμω τρίχα, 215
 
καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων
 
ἀμφιβαλώμεθ’ ἤδη;
 
—δῆλα μέν, φίλοι, δῆλά γʼ, ἀλλ’ ὅμως
 
θεοῖσιν εὐχώμεσθα· θεῶν
 
γὰρ δύναμις μεγίστα.
 
—ὦναξ Παιάν, 220
 
ἔξευρε μηχανάν τιν’ Ἀδμήτῳ κακῶν.
 
—πόριζε δὴ πόριζε· καὶ πάρος γὰρ
 
τοῦδ’ ἐφεῦρες, καὶ νῦν
 
λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ,
 
φόνιον δ’ ἀπόπαυσον Ἅιδαν. 225
 
— παπαῖ
 
ὦ παῖ Φέρητος, οἷ’ ἔπρα-
 
ξας δάμαρτος σᾶς στερείς.
 
—αἰαῖ· ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε,
 
καὶ πλέον ἢ βρόχῳ δέρην
 
οὐρανίῳ πελάσσαι; 230
 
τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν
 
γυναῖκα κατθανοῦσαν ἐν
 
ἄματι τῷδ’ ἐπόψῃ.
 
—ἰδοὺ ἰδού,
 
ἥδ’ ἐκ δόμων δὴ καὶ πόσις πορεύεται.
 
—βόασον ὦ, στέναξον, ὦ Φεραία 235
 
χθών, τὰν ἀρίσταν 235
 
γυναῖκα μαραινομέναν νόσῳ
 
κατὰ γᾶς χθόνιον παρ’ Ἅιδαν.
[Choral]
οὔποτε φήσω γάμον εὐφραίνειν
Χορός
πλέον ἢ λυπεῖν, τοῖς τε πάροιθεν
 
τεκμαιρόμενος καὶ τάσδε τύχας 240
 
λεύσσων βασιλέως, ὅστις ἀρίστης
 
ἀπλακὼν ἀλόχου τῆσδ’ ἀβίωτον
 
τὸν ἔπειτα χρόνον βιοτεύσει.
[Choral 1]
Ἅλιε καὶ φάος ἁμέρας,
Ἄλκηστις
οὐράνιαί τε δῖναι νεφέλας δρομαίου. 245
Ἄδμητος
ὁρᾷ σὲ κἀμέ, δύο κακῶς πεπραγότας,
 
οὐδὲν θεοὺς δράσαντας ἀνθ’ ὅτου θανῇ.
Ἄλκηστις
γαῖά τε καὶ μελάθρων στέγαι
 
νυμφίδιοί τε κοῖται πατρίας Ἰωλκοῦ.
Ἄδμητος
ἔπαιρε σαυτήν, ὦ τάλαινα, μὴ προδῷς· 250
 
λίσσου δὲ τοὺς κρατοῦντας οἰκτῖραι θεούς.
[Choral 2]
ὁρῶ δίκωπον ὁρῶ σκάφος ἐν λίμνᾳ·
Ἄλκηστις
νεκύων δὲ πορθμεὺς
 
ἔχων χέρ’ ἐπὶ κοντῷ Χάρων
 
μ’ ἤδη καλεῖ· Τί μέλλεις; 255
 
ἐπείγου· σὺ κατείργεις. τάδε τοί με
 
σπερχόμενος ταχύνει.
Ἄδμητος
οἴμοι, πικράν γε τήνδε μοι ναυκληρίαν
 
ἔλεξας. ὦ δύσδαιμον, οἷα πάσχομεν.
Ἄλκηστις
ἄγει μ’ ἄγει τις· ἄγει μέ τις—οὐχ ὁρᾷς;—
 
νεκύων ἐς αὐλάν, 260
 
ὑπ’ ὀφρύσι κυαναυγέσι
 
βλέπων πτερωτός—αἵδας.
 
μέθες με· τί ῥέξεις; ἄφες.—οἵαν ὅδον ἁ δει-
 
λαιότατα προβαίνω.
Ἄδμητος
οἰκτρὰν φίλοισιν, ἐκ δὲ τῶν μάλιστ’ ἐμοὶ
 
καὶ παισίν, οἷς δὴ πένθος ἐν κοινῷ τόδε. 265
[Choral]
μέθετε μέθετέ μ’ ἤδη.
Ἄλκηστις
κλίνατʼ, οὐ σθένω ποσίν·
 
πλησίον Ἅιδας.
 
σκοτία δ’ ἐπ’ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει.
 
τέκνα, τέκνʼ, οὐκέτι δὴ 270
 
οὐκέτι μάτηρ σφῷν ἔστιν.
 
χαίροντες, ὦ τέκνα, τόδε φάος ὁρῷτον.
Ἄδμητος
οἴμοι· τόδ’ ἔπος λυπρὸν ἀκούω
 
καὶ παντὸς ἐμοὶ θανάτου μεῖζον.
 
μὴ πρός σε θεῶν τλῇς με προδοῦναι, 275
 
μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς,
 
ἀλλ’ ἄνα, τόλμα·
 
σοῦ γὰρ φθιμένης οὐκέτ’ ἂν εἴην·
 
ἐν σοὶ δ’ ἐσμὲν καὶ ζῆν καὶ μή·
 
σὴν γὰρ φιλίαν σεβόμεσθα.

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme