Book 6
pr.1
Scio quosdam, Publi Silvine, prudentes agricolas pecoris abnuisse curam, gregariorumque pastorum velut inimicam suae professionis disciplinam constantissime repudiasse. Neque infitior id eos aliqua ratione fecisse, quasi sit agricolae contrarium pastoris propositum: cum ille quam maxime subacto et puro solo gaudeat, hic novali graminosoque; ille fructum e terra speret, hic e pecore; ideoque arator abominetur, at contra pastor optet herbarum proventum.
pr.2
Sed in his tam discordantibus votis est tamen quaedam societas atque coniunctio: quoniam et pabulum e fundo plerumque domesticis pecudibus magis quam alienis depascere ex usu est, et copiosa stercoratione, quae contingit e gregibus, terrestres fructus exuberant.
pr.3
Nec tamen ulla regio est, in qua modo frumenta gignantur, quae non ut hominum ita armentorum adiutorio colatur.Unde etiam iumenta et armenta nomina a re traxere, quod qua SA1. in hia tam R: in ista SA1. ex Lundström: et SA1: e A2: est c. ex usu est et Schneider: exueste S: exuestet AR. hominum S: omnium AR. adiutorio colatur Schneider: adiuratorio colatur S adiurator inculator A: adiurator inculatur A2. nomina a re Lundström: nominare S: nom are A. nostrum laborem, vel onera subvectando vel arando iuvarent. Itaque sicut veteres Romani praeceperunt, ipse quoque censeo tam pecorum quam agrorum cultum pernoscere.
