Satura 1
Sed quid opus teneras mordaci radere vero
auriculas? vide sis ne maiorum tibi forte
limina frigescant: sonat hic de nare canina
littera. per me equidem sint omnia protinus alba;
110
nil moror: euge! omnes, omnes bene, mirae eritis res!
hoc iuvat? hic inquis veto quisquam faxit oletum.
pinge duos anguis: pueri, sacer est locus, extra
meite: discedo. secuit Lucilius urbem, te Lupe,
te Muci, et genuinum fregit in illis;
115
omne vafer vitium ridenti Flaccus amico
tangit et admissus circum praecordia ludit,
callidus excusso populum suspendere naso:
men muttire nefas? nec clam? nec cum scrobe? nusquam?
hic tamen infodiam. vidi, vidi ipse, lihelle:
120
auriculas asini quis non habet? hoc ego opertum,
hoc ridere meum, tam nil, nulla tibi vendo
Iliade. audaci quicumque adflate Cratino
iratum Eupolidem praegrandi cum sene palles,
aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis.
125
inde vaporata lector mihi ferveat aure,
