Satura 1
sive opus in mores, in luxum, in prandia regum
dicere, res grandes nostro dat Musa poetae.
ecce modo heroas sensus adferre videmus
nugari solitos graece, nec ponere lucum
70
artifices nec rus saturum laudare, ubi corbes
et focus et porci et fumosa Palilia faeno,
unde Remus sulcoque terens dentalia, Quinti.
cum trepida ante boves dictatorem induit uxor
et tua aratra domum lictor tulit: euge poeta!
75
est nunc Brisaei quem venosus liber Acci,
sunt quos Pacuviusque et verrucosa moretur
Antiopa, aerumnis cor luctificabile fulta.
hos pueris monitus patres infundere lippos
cum videas, quaerisne unde haec sartago loquendi
80
venerit in linguas, unde istud dedecus, in quo
trossulus exultat tibi per subsellia levis?
Nilne pudet capiti non posse pericula cano
pellere, quin tepidum hoc optes audire decenter?
fur es, ait Pedio. Pedius quid? crimina vasis
85
librat in antithetis, doctas posuisse figuras
