Satura 1
scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter?
at pulchrum est digito monstrari et dicier hic est;
ten cirratorum centum dictata fuisse
pro nihilo pendes? ecce inter pocula quaerunt
30
Romulidae saturi, quid dia poemata narrent;
hic aliquis, cui circum umeros hyacinthina laena est,
rancidulum quiddam balba de nare locutus
Phyllidas, Hypsipylas, vatum et plorabile siquid,
eliquat ac tenero subplantat verba palato.
35
adsensere viri: nunc non cinis ille poetae
felix? non levior cippus nunc inprimit ossa?
laudant convivae: nunc non e manibus illis,
nunc non e tumulo fortunataque favilla
nascentur violae? rides, ait, et nimis uncis
40
naribus indulges, an erit qui velle recuset
os populi meruisse et cedro digna locutus
linquere nec scombros metuentia carmina nec tus?
Quisquis es, o modo quem ex adverso dicere feci,
non ego cum scribo, si forte quid aptius exit,
45
quando haec rara avis est, si quid tamen aptius exit,
