Satura 1
castiges trutina, nec te quaesiveris extra,
nam Romae quis non—ali, si fas dicere—sed fas
tunc cum ad canitiem et nostrum istud vivere triste
aspexi ac nucibus facimus quaecumque relictis,
10
cum sapimus patruos; tunc tunc ignoscite; (nolo:
quid faciam? sed sum petulanti splene) cachinno.
Scribimus inclusi, numeros ille, hic pede liber,
grande aliquid, quod pulmo animae praelargus anhelet.
scilicet haec populo pexusque togaque recenti
15
et natalicia tandem cum sardonyche albus
sede leges celsa, liquido cum plasmate guttur
mobile conlueris, patranti fractus ocello.
tunc neque more probo videas nec voce serena
ingentis trepidare Titos, cum carmina lumbum
20
intrant et tremulo scalpuntur ubi intima versu,
tun, vetule, auriculis alienis colligis escas,
auriculis, quibus et dicas cute perditus ohe?
quo didicisse, nisi hoc fermentum et quae semel intus
innata est rupto iecore exierit caprificus?
25
en pallor seniumque! o mores, usque adeone
