Book 2
6
cum pater ipse domus palea porrectus in horna
6
esset ador loliumque, dapis meliora relinquens.
6
tandem urbanus ad hunc “quid te iuvat” inquit, “amice,
6
praerupti nemoris patientem vivere dorso?
6
vis tu homines urbemque feris praeponere silvis?
6
carpe viam, mihi crede, comes, terrestria quando
6
mortalis animas vivunt sortita neque ulla est
6
aut magno aut parvo leti fuga: quo, bone, circa,
6
dum licet, in rebus iucundis vive beatus,
6
vive memor, quam sis aevi brevis.” haec ubi dicta
6
agrestem pepulere, domo levis exsilit; inde
6
ambo propositum peragunt iter, urbis aventes
6
moenia nocturni subrepere. iamque tenebat
6
nox medium caeli spatium, cum ponit uterque
6
in locuplete domo vestigia, rubro ubi cocco
6
tincta super lectos canderet vestis eburnos
6
multaque de magna superessent fercula cena,
6
quae procul exstructis inerant hesterna canistris.
6
ergo ubi purpurea porrectum in veste locavit
6
agrestem, veluti succinctus cursitat hospes
