Book 2
2
nunc mihi, nunc alii. quocirca vivite fortes
2
fortiaque adversis opponite pectora rebus.’
3
‘Sic raro scribis, ut toto non quater anno
3
membranam poscas, scriptorum quaeque retexens,
3
iratus tibi, quod vini somnique benignus
3
nil dignum sermone canas. quid fiet? at ipsis
3
saturnalibus huc fugisti sobrius. ergo
3
dic aliquid dignum promissis. incipe. nil est.
3
culpantur frustra calami inmeritusque laborat
3
iratis natus paries Diis atque Poetis.
3
atqui voltus erat multa et praeclara minantis,
3
si vacuum tepido cepisset villula tecto.
3
quorsum pertinuit stipare Platona Menandro?
3
Eupolin, Archilochum, comites educere tantos?
3
invidiam placare paras virtute relicta?
3
contemnere miser. vitanda est inproba Siren
3
desidia, aut quidquid vita meliore parasti
3
ponendum aequo animo.’ ‘Di te, Damasippe, Deaeque
3
verum ob consilium donent tonsore. sed unde
3
tam bene me nosti?’ ‘postquam omnis res mea Ianum
