Ἑρμότιμος ἢ Περὶ Αἱρέσεων

Bölümler

1 2–3 3–4 5–6 6–7 7–8 9–10 10–12 12–13 13–15 15–16 16–18 18–19 19–20 20–21 21–22 23 24–25 25 26–27 27 28 29 30 31–32 32 33 34–35 35–36 36–37 37–38 38–40 40 41–42 42–43 44 45–46 47–48 48–49 49–51 51–52 53 54 55 56–57 58–59 59–60 60–61 61–63 63–64 64–65 65–66 66–68 68 69 70–71 71 72 73 74 75 76–77 77 78–79 79–80 81 82–83 83–85 86

İngilizce İngilizce Yunanca Yunanca

19–20

Λυκῖνος

ἐχρῆν μέν, ὦ χρηστέ, κοινόν τι τὸ γνώρισμα εἶναι τῶν οὕτω μεγάλων καὶ ἅπασι χρησίμων. πλὴν εἰ δοκεῖ, οἱ μὲν ἔξω ἡμῖν φιλοσοφίας μενέτωσαν οἱ τυφλοί, ἐπείπερ μηδὲ ὁρῶσι — καίτοι ἀναγκαῖον ἦν τοῖς τοιούτοις μάλιστα φιλοσοφεῖν, ὡς μὴ πάνυ ἄχθοιντο ἐπὶ τῇ συμφορᾷ —, οἱ δὲ δὴ βλέποντες, κἂν πάνυ ὀξυδερκεῖς ὦσι, τί ἂν δύναιντο συνιδεῖν τῶν τῆς ψυχῆς ἀπό γε τῆς ἔξωθεν ταύτης περιβολῆς; 5

ὃ δὲ βούλομαι εἰπεῖν, τοιόνδε ἐστίν, οὐχ ὅτι τῆς γνώμης τῶν ἀνδρῶν ἔρωτι προσῄεις αὐτοῖς καὶ ἠξίους ἀμείνων γίγνεσθαι ἐς τὰ τῆς γνώμης;

Ἑρμότιμος

καὶ μάλα.