Περὶ τοῦ Παρασίτου ὅτι Τέχνη ἡ Παρασιτική

Bölümler

1 1–3 3–4 4–5 5–8 8–9 9 10 11–12 12–13 13–14 14–18 19–23 24–26 27 28–30 31–33 33–37 38–39 40–41 42 42–43 43–44 44–45 45 46–47 47–48 49–50 51 52 53–54 54–55 56 57–58 59–60 61

İngilizce İngilizce Yunanca

38–39

Σίμων

καὶ μέντοι εἰ ἔστιν εὔδαιμον τὸ μὴ πεινῆν μηδὲ διψῆν μηδὲ ῥιγοῦν, ταῦτα οὐδενὶ ἄλλῳ ὑπάρχει ἢ παρασίτῳ. ὥστε φιλοσόφους μὲν ἄν τις πολλοὺς καὶ ῥιγοῦντας καὶ πεινῶντας εὕροι, παράσιτον δὲ οὔ· ἢ οὐκ ἂν εἴη παράσιτος, ἀλλὰ δυστυχής τις καὶκαὶ Harmon: ἢ MSS. πτωχὸς ἄνθρωπος καὶκαὶ Harmon: ἢ MSS. φιλοσόφῳ ὅμοιος.

Τυχιάδης

ἱκανῶς ταῦτά γε. ὅτι δὲ κατὰ τἄλλατἄλλα Fritzsche: πολλὰ MSS. διαφέρει φιλοσοφίας καὶ ῥητορικῆς ἡ παρασιτικὴ πῶς ἐπιδεικνύεις;

Σίμων

εἰσίν, ὦ βέλτιστε, καιροὶ τοῦ τῶν ἀνθρώπων βίου, ὁ μέν τις εἰρήνης, οἶμαι, ὁ δʼ αὖ πολέμου. ἐν δὴ τούτοις πᾶσα ἀνάγκη φανερὰς γίγνεσθαι τὰς τέχνας καὶ τοὺς ἔχοντας ταύτας ὁποῖοί τινές εἰσιν. πρότερον δέ, εἰ δοκεῖ, σκοπώμεθα τὸν τοῦ πολέμου καιρόν, καὶ τίνες ἂν εἶεν μάλιστα χρησιμώτατοι ἰδίᾳ τε ἕκαστος αὐτῷ καὶ κοινῇ τῇ πόλει.

Τυχιάδης

ὡς οὐ μέτριον ἀγῶνα καταγγέλλεις τῶν ἀνδρῶν· καὶ ἔγωγε πάλαι γελῶ κατʼ ἐμαυτὸν ἐννοῶν ποῖος ἂν εἴη συμβαλλόμενος παρασίτῳ φιλόσοφος.