Topica

Sections

1 – 3 4 – 6 7 – 9 10 – 13 14 – 18 19 – 22 23 – 24 25 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 31 32 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 43 44 – 46 47 – 49 50 – 52 53 – 53 54 – 55 56 – 57 58 – 59 60 – 61 62 – 63 64 – 65 66 – 68 69 – 70 71 – 72 73 – 74 75 – 76 77 – 78 79 – 81 82 – 82 83 – 85 86 – 87 88 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 97 98 – 100

Latince

32 saepe etiam definiunt et oratores et poetae per translationemper translationem Oef: tralatione A2abcL verbi ex similitudine cum aliqua suavitate. Sed ego a vestris exemplis nisi necessario non recedam. Solebat igitur Aquilius conlega et familiaris meus, cum de litoribus ageretur, quae omnia publica esse vultis, quaerentibus eis quos adad quos Of id pertinebat, quid esset litus, ita definire, qua fluctus eluderet; hoc est, quasi qui adulescentiam florem aetatis, senectutem occasum vitae velit definire; translatione enim utens discedebat a verbis propriis rerum ac suis. quod ad definitiones attinet, hactenus; reliqua videamus.

33 partitione tum sic utendum est, nullam ut partem re- linquas; ut, si partiri velis tutelas, inscienter facias, si ullam praetermittas. At si stipulationum aut iudiciorum formulas partiare, non est vitiosum in re infinita praeter- mittere aliquid. Quod idem in divisione vitiosum est. Formarum enim certus est numerus quae cuique generi subiciantur; partium distributio saepe est infinitior, tam- quam rivorum a fonte diductio.