Ἐγκώμιον εἰς τὸν αὐτοκράτορα Κωνστάντιον

Sections

1 – 1 1 – 1 1 – 1 2 – 2 2 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 7 – 7 7 – 7 8 – 8 9 – 9 9 – 9 9 – 9 10 – 10 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 20 – 20 21 – 21 22 – 22 22 – 22 22 – 22 23 – 23 23 – 24 24 – 24 25 – 25 26 – 26 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 29 – 30 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 35 – 35 36 – 36 36 – 36 37 – 37 37 – 37 38 – 38 38 – 38 39 – 39 39 – 39

Yunanca

38 Ἐν δὲ τούτοις ἅπασιν ὢν καὶ γεγονὼς τοιοῦτος ἐξ ἀρχῆς ἡδονῆς ἁπάσης, ᾗ πρόσεστιν ὄνειδος καὶ μικρόν, καθαρὰν τὴν ψυχὴν διεφύλαξας. μόνον δὲ οἶμαι σὲ τῶν πρόσθεν αὐτοκρατόρων, σχεδὸν δὲ πλὴν σφόδρα ὀλίγων καὶ πάντων ἀνθρώπων οὐκ ἀνδράσι μόνον παράδειγμα πρὸς σωφροσύνην παρασχεῖν κάλλιστον, καὶ γυναιξὶ δὲ τῆς πρὸς τοὺς ἄνδρας κοινωνίας. ὅσα γὰρ ἐκείναις ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τοῦ γνησίους φύεσθαι τοὺς παῖδας ἐπιμελόμενοι, ταῦτα ὁ λόγος ἀπαγορεύει ταῖς ἐπιθυμίαις παρὰ σοί. ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τούτων ἔχων ἔτι πλείονα λέγειν ἀφίημι.