Metin
Ausonius Pacato Proconsuli Scio mihi aput alios pro laboris modulo laudem non posse procedere, quam tamen si tu indulseris, ut ait Afranius in Thaide: maiorem laudem quam laborem invenero. quae lecturus es monosyllaba sunt, quasi quaedam puncta sermonum: in quibus nullus facundiae locus est, sensuum nulla conceptio, propositio, redditio, conclusio aliaque sophistica, quae in uno versu esse non possunt: set cohaerent ita, ut circuli catenarum separati, et simul ludicrum opusculum texui, ordiri maiuscula solitus: set in tenui labor, at non tenuis gloria, si probantur. tu facies, ut sint aliquid, nam sine te monosyllaba erunt vel si quid minus, in quibus ego, quod ad usum pertinet, lusi, quod ad molestiam, laboravi, libello Technopaegnii nomen dedi, ne aut ludum laboranti, aut artem crederes defuisse ludenti.
MISI ad te Technopaegnion, inertis otii mei inutile
opusculum. versiculi sunt monosyllabis coepti et
monosyllabis terminati. nec hic modo stetit scrupea
difficultas, sed accessit ad miseriam conectendi, ut
idem monosyllabon, quod esset finis extremi versus,
5
principium fieret insequentis, dic ergo: o mora, o
poena! rem vanam quippe curavi: exigua est, et
fastiditur: inconexa est et implicatur: cum sit aliquid,
vel nihili deprehenditur. laboravi tamen, ut
haberet aut historicon quippiam, aut dialecticon.
10
nam poeticam vel sophisticam levitatem necessitas
observationis exclusit, ad summam, non est quod
mireris: sed paucis litteris additis, est cuius miserearis
neque aemulari velis, et si huc quoque descendens,
maiorem molestiam capias ingenii et
15
facundiae detrimento, quam oblectationem imitationis affectu.
RES hominum fragiles alit et regit et perimit Fors
Fors dubia aeternumque labans: quam blanda fovet Spes
Spes nullo finita aevo: cui terminus est Mors
