Metin
Tarbellique furor perstrepit oceani,
grassantis dudum fortunae tela paventem
pauperis Aemiliae condicio inplicuit.
mox tenuis multo quaesita pecunia nisu
15
solamen fesso, non et opes tribuit,
tu caeli numeros et conscia sidera fati
callebas studium dissimulanter agens,
non ignota tibi nostrae quoque formula vitae,
signatis quam tu condideras tabulis,
20
prodita non umquam; sed matris cura retexit,
sedula quam timidi cura tegebat avi.
tu novies denos vitam cum duxeris annos,
expertus Fortis tela cavenda deae,
amissum flesti per trina decennia natum
25
saucius: hoc leto lumine cassus eras.
dicebas sed te solacia longa fovere,
quod mea praecipuus fata maneret honos,
et modo conciliis animarum mixte priorum
fata tui certe nota nepotis habes.
30
sentis, quod quaestor, quod te praefectus et idem
