Metin
et cum per ripas nusquam cessante remulco
intendunt collo malorum vincula nautae.
ipse tuos quotiens miraris in amne recursus,
legitimosque putas prope segnius ire meatus?
tu neque limigenis ripam praetexeris ulvis,
45
nec piger inmundo perfundis litora caeno:
sicca in primores pergunt vestigia lymphas.
i nunc, et Phrygiis sola levia consere crustis
tendens marmoreum laqueata per atria campum,
ast ego despectis, quae census opesque dederunt,
50
naturae mirabor opus, non dira nepotum
laetaque iacturis ubi luxuriatur egestas,
hic solidae sternunt umentia litora harenae,
nec retinent memores vestigia pressa figuras.
Spectans vitreo per levia terga profundo,
55
secreti nihil amnis habens: utque almus aperto
panditur intuitu 1 liquidis obtutibus aer
nec placidi prohibent oculos per inania venti,
sic demersa procul durante per intima visu
cernimus, arcanique patet penetrale profundi,
60
