Metin
carmina prima tibi eum iam puerilibus annis
traderet adsidui permulcens cura magistri
inbueretque novas aures sensusque sequaces,
ut respondendas docili quoque murmure voees
emendata rudi perferret lingua palato,
5
addidimus nil triste senes, ne cura monendi
laederet aut dulces gustus vitiaret amaris.
at modo, cum motu vigeas iam puberis aevi
fortiaque a teneris possis secernere et ipse
admonitor morumque tibi fandique videri,
10
accipe non praecepta equidem, set vota precantis
et gratantis avi festum ad sollemne nepotis.
adnuit, ut reducem fatorum ab fine senectam
sospes agam festumque diem dubitataque cernam
sidera, deposito prope conclamatus in aevo.
15
hoc, mellite nepos, duplicato faenore partum
natali accedente tuo, munusque salutis
plenius hoc nostrae, quod iam tibi puberis aevi
crescit honos iuvenemque senex iam cerno nepotem.
Sexta tibi haec primo remeat trieteris ab anno,
20
