Mektup 31
persuasumque dei monitis aeterna parari
praemia mortali damnis praesentibus empta,
non reor id sancto sic displicuisse parenti,
mentis ut errorem credat sic vivere Christo,
ut Christus sanxit, iuvat hoc nec paenitet huius
285
erroris, stultus diversa sequentibus esse
nil moror, aeterno mea dum sententia regi
sit sapiens, breve, quidquid homo est, homo corporis aegri,
temporis occidui et sine Christo pulvis et umbra:
quod probat aut damnat tanti est, quanti arbiter ipse.
290
ipse obit atque illi suus est comitabilis error
cumque suo moriens sententia iudice transit.
Et nisi, dum tempus praesens datur, anxia nobis
cura sit ad domini praeceptum vivere Christi,
sera erit exutis homini querimonia membris,
295
dum levia humanae metuit convicia linguae,
non timuisse graves divini iudicis iras:
quem patris aeterni solio dextraque sedentem,
omnibus impositum regem et labentibus annis
venturum, ut cunctas aequato examine gentes
300
