Şiir 4
pubertate rudi non rudis interiit.
40
maximus ad summum columen pervenit honorum,
praefectus Gallis et Libyae et Latio,
tranquillus, clemens, oculis, voce, ore serenus,
in genitore suo mente animoque puer.
huius ego et natum et generum pro consule vidi;
45
consul ut ipse foret, spes mihi certa fuit.
matronale decus possedit filia, cuius
egregia et nuptae laus erat et viduae,
quae nati generique et progeneri simul omnium
multiplici inlustres vidit honore domos.
50
ipse nec adfectans nec detrectator honorum
praefectus magni nuncupor Illyrici,
haec me fortunae larga indulgentia suasit
numine adorato vitae obitum petere,
ne fortunatae spatium inviolabile vitae
55
fatali morsu stringeret ulla dies.
optinui auditaeque preces: spem, vota, timorem
sopitus placido fine relinquo aliis,
inter maerentes, sed non ego maestus, amicos
