Metin
illa manu moriens telum trahit, ossa sed inter
120
altius ad vivum persedit vulnere mucro.
ter sese attollens cubitoque innixa levavit,
ter revoluta toro est. manet imperterritus ille.
nec mora nec requies: clavumque adfixus et haerens
nusquam amittebat oculosque sub astra tenebat.
125
itque reditque viam totiens uteroque recusso
transadigit costas et pectine pulsat eburno.
iamque fere spatio extremo fessique sub ipsam
finem adventabant: tum creber anhelitus artus
aridaque ora quatit, sudor fluit undique rivis,
130
labitur exanguis, destillat ab inguine virus.
Contentus esto, Paule mi,
ridere, nil ultra, expeto.
Sed cum legeris, adesto mihi adversum eos, qui, ut Iuvenalis ait, “Curios simulant et Bacchanalia vivunt,” ne fortasse mores meos spectent de carmine.
