Metin
Hactenus castis auribus audiendum mysterium nuptiale ambitu loquendi et circuitione velavi. verum quoniam et Fescenninos amat celebritas nuptialis verborumque petulantiam notus vetere instituto ludus admittit, cetera quoque cubiculi et lectuli operta prodentur ab eodem auctore collecta, ut bis erubescamus, qui et Vergilium faciamus impudentem. vos, si placet, hic iam legendi modum ponite: cetera curiosis relinquite.
POSTQUAM congressi sola sub nocte per umbram
et mentem Venus ipsa dedit, nova proelia temptant,
tollit se arrectum: conantem plurima frustra
occupat os faciemque, pedem pede fervidus urget,
perfidus alta petens: ramum, qui veste latebat,
105
sanguineis ebuli bacis minioque rubentem
nudato capite et pedibus per mutua nexis,
monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ademptum,
eripit a femore et trepidanti fervidus instat.
est in secessu, tenuis quo semita ducit,
110
ignea rima micans: exhalat opaca mephitim.
nulli fas casto sceleratum insistere limen.
hic specus horrendum: talis sese halitus atris
faucibus effundens nares contingit odore.
huc iuvenis nota fertur regione viarum
115
et super incumbens nodis et cortice crudo
intorquet summis adnixus viribus hastam.
haesit virgineumque alte bibit acta cruorem.
insonuere cavae gemitumque dedere cavernae.
