Book 5
91
Socrates, in pompa cum magna vis auri argentique ferretur,ferretur in mg.add.G2 ut v. quam multa non desidero! inquit. Xenocrates, sqq. cf. Val. Max. 4,3 ext. 3 cum legati ab Alexandro quinquaginta ei talenta attulissent, quae erat pecunia temporibus illis, Athenis praesertim, maxuma, abduxit legatoslegata K ad cenam in Academiam; is apposuit tantum, quod satis esset, esset est et K1 nullo apparatu. cum postridie rogarent eum, cui numerari iuberet,luberet G quid? vos hesterna inquit cenula non intellexistisintellexisti KR1 me pecunia non egere? quosquos sR2V3 quod X cum tristioris vidisset, triginta minas accepit, ne aspernari regis liberalitatem videretur.
92
at vero Diogenes liberius, ut Cynicus, Alexandro roganti, ut diceret, si quidquid ex quis V3 opus esset, nunc quidem paululum inquit a sole. offecerat videlicet apricanti. et hic quidem disputaredisputari KR1 solebat, quanto regem Persarum vita fortunaquefortuneque V1 superaret; sibi nihil deesse, illi nihil satis umquam fore; se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset, suas eum consequi nullo modo posse.
92
Vides, fr. 456 credo, ut Epicurus cupiditatum genera diviserit, non nimis fortasse subtiliter, utiliter tamen:tamen, asserens p. H
