Book 4
76
Ira vero, quae quae-ae in r. V2 quam diu perturbat animum, dubitationem insaniae non habet, cuius inpulsuimp. KR existit etiam inter fratres tale iurgium:
77
Qui/s homo te exsupera/vit usquamusquam Bentl. (s?) umquam ge/ntium impu/dentia? Enn. Iph. 222 Quis au/tem malitia/ te?— nosti, quae secuntur; alternis enim enim eum KR versibus intorquentur inter fratres gravissimaegravissime KRV contumeliae, ut facile appareat Atrei filios esse, eius qui meditatur poenam in fratrem novam: Maio/r mihimihi om. V moles, ma/ius miscendu/mstmiscendumst de orat. 3, 219, nat. deor. 3, 68 miscendum hic W malum, Acc. Atr. 200. 229 Qui illi/us acerbum co/r contundam et co/mprimam . quo igitur haec erumpiterumpit Dav. erunt X erit Gr. moles? audi Thyestem: Ipsusipsum W ipsus de orat. 3, 217 lg. 69 (ipsius M ipse L) hortatu/r me frater, u/t meos mali/s miser Acc. Atr. 200. 229 Ma/nderemmanderem de orat. 3, 219 ML (cf. Sen. Thy. 779) mandarem (con- ferunt Lucr. 2, 638; sed Saturnus liberos katapi/nei, non katabibrw/skei) nato/s— eorum visceraviscere GK (bis scr. 1)R viscerae V apponit. quid est enim quoquoV1 (quod3) non progrediatur eodem ira, quo furor? itaque iratos proprie dicimus exisse de potestate, id est de consilio, de ratione, de mente; horum enim potestas in totum animum esse debet.
