Book 3
67
Idque idque itaque K1 indicatur eorum patientia, qui cum multa sint saepe perpessi, facilius feruntferant X cf. praef. quicquid accidit, obduruissequeobduruisseque iam Tr. obduruisse quam X (e ex am corr. V2) iam sesesese V contra fortunam arbitrantur, ut ille apud Euripidem: Eur. Phrix. fr. 821 (Chrys. fr. eth. 482) Si mi/hi nunc tristis pri/mum inluxisse/t dies Nec tam ae/rumnoso na/vigavisse/mnavigassem X salo, Esse/t dolendi cau/sa, ut iniecto e/culei Freno/ repente ta/ctu exagitantu/r novo; Sed ia/m subactussubiactus GV1 (i del. 2) sub- iectus KRP mi/seriis opto/rpui.obt. KRc defetigatio igitur miseriarum aegritudines cum faciat leniores, intellegi necesse est non rem ipsam causam atqueipsam atque causam W trp. Er. fontem fontem fon in r. Vc esse maeroris.
68
Philosophi summi nequedumneque nondum X corr. V3 tamen sapientiam consecuti nonne intellegunt in summo se malo esse? sunt enim insipientes, neque insipientia ullum maius malum est. neque tamen lugent. quid ita? quia huic generi malorum non adfingiturnon affingitur V (non af in r. Vc n ante g del. idem) nodfingitur R1 illa opinio, rectum esse et aequum et ad officium pertinere aegre ferre, quod sapiens non sis, quod idem adfingimus huic aegritudini, in qua luctus inest, quae omnium maxuma est.
