Book 2
9
Itaque mihi semper Peripateticorum Academiaeque consuetudo de omnibus rebus in contrarias partispartes K1R1?ecorr. disserendi non ob eam causam solum placuit, quod aliter non posset, quid in quaque rere add. in mg. K2 veri simile esset, inveniri,invenire GK1 (~i2 aut c) RV1 (i Vrec) sed etiam quod esset ea maxuma dicendi exercitatio. quaqua G princeps usus est Aristoteles, deinde eum qui secuti sunt. nostra autem memoria Philo, quem nos frequenter audivimus, instituit alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum: ad quam nos consuetudinem a familiaribus nostris adducti in Tusculano, quod datum est temporis nobis, in eo consumpsimus. itaque cum ante meridiem dictioni operam dedissemus, sicut pridie feceramus, post meridiemmeridie X (-di V me- ridi ach. G) meridiẽ K2Rc? cf. de orat.2, 367 et Usener, Jahrb f. Phil. 117 p. 79 in Academiam descendimus. in qua disputationem habitam non quasi narrantes exponimus,exponemus V2 sed eisdemex eisdem K (exp. 2 aut 1) fere verbis, ut actum disputatumque est.
9
Est igitur ambulantibus ad hunc modummundum V1 sermo ille nobis institutus et a taliet ali V1 et tali Vc quodam ductusductus Crat. inductus cf. Brut. 21 exordio: