Book 1
111
'morere,more V 1 ( add. c) Diagora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tristris K (r e corr 1) R(!)V( i) tres G Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi.ipse K1
111
Ego autem tibi quidem, quod satis esset, paucis verbis, ut mihi videbar,videbatur V2 responderam—concesseras enim nullo in malo mortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim et nostranostra V causa susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspiciosuspitio K intolerabiliintollerabili KRV1 dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mihimet post mihimet add. V2 volui radicitus, eoque fui fortasse longior.
111
Tu longior?
112
non mihi quidem. prior enim pars orationis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut modo non nollem, modo non laborarem; omni autem orationeratione GRV1 ( add. 2) illud certe perfectum est, ut mortem non ducerem in malis.
112
Num igitur etiam rhetorum epilogumepilogum cf. Lact. ira 22, 2 desideramus? an hanc iamiam add. G1 artem plane relinquimus?relinqueris V (exp. m. rec.)
