Book 1
109
Sed profecto mors tum aequissimo animo oppetitur, cum suis se laudibus vita occidens consolari potest. nemo parum diu vixit, qui virtutis virtutis -utis in r. Vc perfectae perfectoperfecto exp. V2 functus est munere. multa mihi ipsi ad mortem tempestiva fuerunt. quamquam Dav. quae (idem error p. 274, 16 saep.) utinam potuissem obire! nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortunafortunae K2B bella restabant. quare si ipsa ratio minus perficiat,perficiet V2 ut mortem neglegere possimus, at vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur.videamus V1 quamquam enimenim V (si et...2) sensus abierit, tamen suissuis Lb. (cf.p.253,9) summis et propriis bonis laudis et gloriae, quamvis non sentiant, mortui non carent. etsi enim nihil habethabet G(eras.n) in se gloria cur expetatur,expectatur X (c exp. in V) virtutē V ( ss. 2?) tamen virtutem tamquam umbra sequitur.sequatur V2?
