Thesauros Literature Philosophy de Finibus Bonorum et Malorum

de Finibus Bonorum et Malorum

de Finibus Bonorum et Malorum Cicero, Marcus Tullius

Book 4

67 vestri autem progressionem ad virtutem fieri aiunt, levationem vitiorum fieri negant. at quoat quo RN2a quo N2 ad quod BEV utanturutantur Lamb. utuntur BENV uta|entur (tertia litt. utrum a an u sit discerni nequit) R homines acuti argumento ad probandum, operae pretium est considerare. quarum, inquit, artium summae cresceresumma ecrescere BE summa crescere R possunt, earum etiam contrariorumsummae ... contrariorum om. N contrariorum Lamb. contrariarum BEV contrarium R summa poterit augeri; ad virtutis autem summam accedere nihil potest; ne vitia quidem igitur crescere poterunt, quae sunt virtutum contraria. utrum igitur tandem perspicuisne dubia aperiuntur, an dubiis perspicua tolluntur? atqui hoc perspicuum est, vitia alia in aliis esse maiora, illud dubium, ad id, quod summum del. Lamb. bonum dicitis, ecquaenam possit fierifieri possit BE accessio. vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere.
68 itaque itaque atque BE rursusrursus cod. Glogav. usus BERN1V usi N2 eadem ratione, qua sum paulo ante paulo ante p. 144,5-14 usus, haerebitis. si enim propterea vitia alia aliis maiora non sunt, quia ne ad finem quidem bonorum eum, quem vos facitis, quicquam potest accedere, quoniam perspicuum est vitia non esse omnium paria, finis bonorum vobis mutandus est. teneamus enim illud necesse est, cum consequens aliquod falsum sit, illud, cuius id consequensid consequens (d ex corr. alt. m.) N inconsequens BER consequens V sit, non posse esse verum.

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme