Lucullus

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 7 – 7 8 – 9 9 – 10 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 17 17 – 18 18 – 18 19 – 19 20 – 21 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 63 63 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 76 76 – 76 77 – 77 78 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 104 105 – 105 106 – 107 107 – 107 108 – 108 109 – 109 110 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 120 – 120 121 – 121 122 – 122 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 128 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 134 135 – 135 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 148 148 – 148

Latince

38 etet A 2V2B2 vero animus quodam modo eripitur iis quos neque sentire neque adsentiri volunt. ut enim necesse est lancem in libramlibra A 2B2 liberam V1 ponderibus inpositis deprimi sic animum perspicuis cedere. nam quo modo non potest animal ullum non adpetere id quod adcommodatum ad naturam adpareat (Graeci id oi)kei=on oecion V2 oetion AB ( k ut vid. superscr. Bc) V 1 appellant), sic non potestpotest animus M obiectam rem perspicuam non adprobare. Quamquam si illa de quibus disputatum est vera sunt, nihil attinetaditnent B1 att- B2 attinens V1 attingens Vm de adsensione omninoomnino F2 omni AVB loqui; qui enim quid percipit adsentitur statim. Sed haec etiam secuntur, nec memoriam sine adsensione posse constare nec notitias rerum nec artes; idque quod maximum est, ut sit aliquid in nostra potestate, in eo qui rei nullirei nulli A2B2 re- V re inulla B1 A 1 adsentietur non erit.

39 ubi igitur virtus, si nihil situm est in ipsis nobisi? maxime autem absurdum vitia in ipsorum esse potestate neque peccare quemquam nisi adsensione, hoc idem in virtute non esse, cuius omnis constantia et firmitas ex is rebus constat quibus adsensa est et quas adprobavit. Omninoque ante videri aliquid quam agamus necesse est eique quod visum sit adsentiatur.assentiamur dett. Asc. -tiri Lb. quare qui aut visum aut adsenseum tollit is omnem actionem tollit e vita.

← Previous 36 / 133 Next →

Şifre Yenileme