Lucullus

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 7 – 7 8 – 9 9 – 10 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 17 17 – 18 18 – 18 19 – 19 20 – 21 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 63 63 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 76 76 – 76 77 – 77 78 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 104 105 – 105 106 – 107 107 – 107 108 – 108 109 – 109 110 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 120 – 120 121 – 121 122 – 122 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 128 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 134 135 – 135 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 148 148 – 148

Latince

31 ad rerum igitur scientiam vitaeque constantiam aptissima cum sit mens hominis amplectitur maxime cognitionem et istam kata/lhmyin, cf. p. 35, 18 quam ut dixi verbum e verbo exprimentes conprensionem dicemus, cum ipsam per se amat (nihil enim est ei veritatis luce dulcius) tum etiam propter usum. quocirca et sensibus utitur et artes efficit quasi sensus alteros et usque eo philosophiam ipsam corroborat ut virtutem efficiat, ex qua re una vita omnis apta sit. sit est Ha. Ergo i qui negant quicquam posse oonprendi haec ipsa eripiunt vel instrumenta vel ornamenta vitae, vel potius etiam totam vitam evertunt funditus ipsumque animal orbant animo. ut difficile sit de temeritate eorum perinde ut causa postulat dicere.