131
Σωκράτης
ΣΩ. διὰ ταῦτα δὴ καὶ βάναυσοι αὗται αἱ τέχναι δοκοῦσιν εἶναι καὶ οὐκ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ μαθήματα.
10
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν πάλιν ὅστις αὖ σῶμα θεραπεύει, τὰ ἑαυτοῦ ἀλλʼ οὐχ αὑτὸν θεραπεύει;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. κινδυνεύει.
Σωκράτης
ΣΩ. ὅστις δέ γε τὰ χρήματα, οὔθʼ ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ, ἀλλʼ ἔτι πορρωτέρω τῶν ἑαυτοῦ;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.
15
Σωκράτης
ΣΩ. οὐ τὰ αὑτοῦ ἄρα ἔτι πράττει ὁ χρηματιστής.
Σωκράτης
ΣΩ. εἰ ἄρα τις γέγονεν ἐραστὴς τοῦ Ἀλκιβιάδου σώματος, οὐκ Ἀλκιβιάδου ἄρα ἠράσθη ἀλλά τινος τῶν Ἀλκιβιάδου.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἀληθῆ λέγεις.
Σωκράτης
ΣΩ. ὅστις δέ σου τῆς ψυχῆς ἐρᾷ;
20
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἀνάγκη φαίνεται ἐκ τοῦ λόγου.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν ὁ μὲν τοῦ σώματός σου ἐρῶν, ἐπειδὴ λήγει ἀνθοῦν, ἀπιὼν οἴχεται;
Σωκράτης
ΣΩ. ὁ δέ γε τῆς ψυχῆς ἐρῶν οὐκ ἄπεισιν, ἕως ἂν ἐπὶ τὸ βέλτιον ἴῃ;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. εἰκός γε.
25
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν ἐγώ εἰμι ὁ οὐκ ἀπιὼν ἀλλὰ παραμένων λήγοντος τοῦ σώματος, τῶν ἄλλων ἀπεληλυθότων.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. εὖ γε ποιῶν, ὦ Σώκρατες· καὶ μηδὲ ἀπέλθοις.
Σωκράτης
ΣΩ. προθυμοῦ τοίνυν ὅτι κάλλιστος εἶναι.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἀλλὰ προθυμήσομαι.
