130
Σωκράτης
ΣΩ. καὶ μὴν τόδε γʼ οἶμαι οὐδένα ἂν ἄλλως οἰηθῆναι.
5
Σωκράτης
ΣΩ. μὴ οὐ τριῶν ἕν γέ τι εἶναι τὸν ἄνθρωπον.
Σωκράτης
ΣΩ. ψυχὴν ἢ σῶμα ἢ συναμφότερον, τὸ ὅλον τοῦτο.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. τί μήν;
10
Σωκράτης
ΣΩ. ἀλλὰ μὴν αὐτό γε τὸ τοῦ σώματος ἄρχον ὡμολογήσαμεν ἄνθρωπον εἶναι;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ὡμολογήσαμεν.
Σωκράτης
ΣΩ. ἆρʼ οὖν σῶμα αὐτὸ αὑτοῦ ἄρχει;
Σωκράτης
ΣΩ. ἄρχεσθαι γὰρ αὐτὸ εἴπομεν.
15
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκ ἂν δὴ τοῦτό γε εἴη ὃ ζητοῦμεν.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. οὐκ ἔοικεν.
Σωκράτης
ΣΩ. ἀλλʼ ἄρα τὸ συναμφότερον τοῦ σώματος ἄρχει, καὶ ἔστι δὴ τοῦτο ἄνθρωπος;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἴσως δῆτα.
20
Σωκράτης
ΣΩ. πάντων γε ἥκιστα· μὴ γὰρ συνάρχοντος τοῦ ἑτέρου οὐδεμία που μηχανὴ τὸ συναμφότερον ἄρχειν.
Σωκράτης
ΣΩ. ἐπειδὴ δʼ οὔτε σῶμα οὔτε τὸ συναμφότερόν ἐστιν ἄνθρωπος, λείπεται οἶμαι ἢ μηδὲν αὔτʼ εἶναι, ἢ εἴπερ τί ἐστι, μηδὲν ἄλλο τὸν ἄνθρωπον συμβαίνειν ἢ ψυχήν.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. κομιδῇ μὲν οὖν.
