129
Σωκράτης
ΣΩ. Ἀλκιβιάδης δʼ ὁ ἀκούων;
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν λόγῳ διαλέγεται ὁ Σωκράτης;
Σωκράτης
ΣΩ. τὸ δὲ διαλέγεσθαι καὶ τὸ λόγῳ χρῆσθαι ταὐτόν που καλεῖς.
Σωκράτης
ΣΩ. ὁ δὲ χρώμενος καὶ ᾧ χρῆται οὐκ ἄλλο;
20
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς λέγεις;
Σωκράτης
ΣΩ. ὥσπερ σκυτοτόμος τέμνει που τομεῖ καὶ σμίλῃ καὶ ἄλλοις ὀργάνοις.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν ἄλλο μὲν ὁ τέμνων καὶ χρώμενος, ἄλλο δὲ οἷς τέμνων χρῆται;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς γὰρ οὔ;
25
Σωκράτης
ΣΩ. ἆρʼ οὖν οὕτως καὶ οἷς ὁ κιθαριστὴς κιθαρίζει καὶ αὐτὸς ὁ κιθαριστὴς ἄλλο ἂν εἴη;
Σωκράτης
ΣΩ. τοῦτο τοίνυν ἀρτίως ἠρώτων, εἰ ὁ χρώμενος καὶ ᾧ χρῆται ἀεὶ δοκεῖ ἕτερον εἶναι.
Σωκράτης
ΣΩ. τί οὖν φῶμεν τὸν σκυτοτόμον; τέμνειν ὀργάνοις μόνον ἢ καὶ χερσίν;
30
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. καὶ χερσίν.
Σωκράτης
ΣΩ. χρῆται ἄρα καὶ ταύταις;
