116
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν ὧδε δίκαιον προσαγορεύειν ἑκάστην τῶν πράξεων· εἴπερ ᾗ κακὸν ἀπεργάζεται κακὴν καλεῖς, καὶ ᾗ ἀγαθὸν ἀγαθὴν κλητέον.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.
Σωκράτης
ΣΩ. ἆρʼ οὖν καὶ ᾗ ἀγαθόν, καλόν· ᾗ δὲ κακόν, αἰσχρόν;
Σωκράτης
ΣΩ. τὴν ἄρʼ ἐν τῷ πολέμῳ τοῖς φίλοις βοήθειαν λέγων καλὴν μὲν εἶναι, κακὴν δέ, οὐδὲν διαφερόντως λέγεις ἢ εἰ προσεῖπες αὐτὴν ἀγαθὴν μέν, κακὴν δέ.
5
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἀληθῆ μοι δοκεῖς λέγειν, ὦ Σώκρατες.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐδὲν ἄρα τῶν καλῶν, καθʼ ὅσον καλόν, κακόν, οὐδὲ τῶν αἰσχρῶν, καθʼ ὅσον αἰσχρόν, ἀγαθόν.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. οὐ φαίνεται.
Σωκράτης
ΣΩ. ἔτι τοίνυν καὶ ὧδε σκέψαι. ὅστις καλῶς πράττει, οὐχὶ καὶ εὖ πράττει;
Σωκράτης
ΣΩ. οἱ δʼ εὖ πράττοντες οὐκ εὐδαίμονες;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς γὰρ οὔ;
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν εὐδαίμονες διʼ ἀγαθῶν κτῆσιν;
Σωκράτης
ΣΩ. κτῶνται δὲ ταῦτα τῷ εὖ καὶ καλῶς πράττειν;
15
Σωκράτης
ΣΩ. τὸ εὖ ἄρα πράττειν ἀγαθόν;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς δʼ οὔ;
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν καλὸν ἡ εὐπραγία;
