114–115
Σωκράτης
ΣΩ. ἄλλο τι οὖν τοσοῦτον μόνον διαφέρει τοῦ ἐν τῷ δήμῳ ῥήτορος ὁ ἐν τῇ τοιᾷδε συνουσίᾳ, ὅτι ὁ μὲν ἁθρόους πείθει τὰ αὐτά, ὁ δὲ καθʼ ἕνα;
15
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. κινδυνεύει.
Σωκράτης
ΣΩ. ἴθι νῦν, ἐπειδὴ τοῦ αὐτοῦ φαίνεται πολλούς τε καὶ ἕνα πείθειν, ἐν ἐμοὶ ἐμμελέτησον καὶ ἐπιχείρησον ἐπιδεῖξαι ὡς τὸ δίκαιον ἐνίοτε οὐ συμφέρει.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ὑβριστὴς εἶ, ὦ Σώκρατες.
Σωκράτης
ΣΩ. νῦν γοῦν ὑφʼ ὕβρεως μέλλω σε πείθειν τἀναντία οἷς σὺ ἐμὲ οὐκ ἐθέλεις.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. λέγε δή.
20
Σωκράτης
ΣΩ. ἀποκρίνου μόνον τὰ ἐρωτώμενα.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. μή, ἀλλὰ σὺ αὐτὸς λέγε.
Σωκράτης
ΣΩ. τί δʼ; οὐχ ὅτι μάλιστα βούλει πεισθῆναι;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πάντως δήπου.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν εἰ λέγεις ὅτι ταῦθʼ οὕτως ἔχει, μάλιστʼ ἂν εἴης πεπεισμένος;
25
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. ἔμοιγε δοκεῖ.
Σωκράτης
ΣΩ. ἀποκρίνου δή· καὶ ἐὰν μὴ αὐτὸς σὺ σαυτοῦ ἀκούσῃς ὅτι τὰ δίκαια καὶ συμφέροντά ἐστιν, ἄλλῳ γε λέγοντι μὴ πιστεύσῃς.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. οὔτοι, ἀλλʼ ἀποκριτέον· καὶ γὰρ οὐδὲν οἴομαι βλαβήσεσθαι.
Σωκράτης
ΣΩ. μαντικὸς γὰρ εἶ. καί μοι λέγε· τῶν δικαίων φῂς ἔνια μὲν συμφέρειν, ἔνια δʼ οὔ;
Σωκράτης
ΣΩ. τί δέ; τὰ μὲν καλὰ αὐτῶν εἶναι, τὰ δʼ οὔ;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς τοῦτο ἐρωτᾷς;
Σωκράτης
ΣΩ. εἴ τις ἤδη σοι ἔδοξεν αἰσχρὰ μέν, δίκαια δὲ πράττειν;
5
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. οὐκ ἔμοιγε.
